Bernard z Corleone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Święty
Bernard z Corleone
Filippo Latini
zakonnik
BernardCorleone.jpg
Data urodzenia 6 lutego 1605
Palermo
Data śmierci 12 stycznia 1667
Palermo
Czczony przez rzymskokatolicki
Data beatyfikacji 29 kwietnia 1768
Rzym
przez Klemensa XIII
Data kanonizacji 10 czerwca 2001
Rzym
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 12 stycznia

Bernard z Corleone, Filippo Latini (ur. 6 lutego 1605 w Palermo, zm. 12 stycznia 1667 tamże) – włoski duchowny katolicki, święty Kościoła katolickiego, zakonnik zakonu kapucynów.

Był synem szewca. W młodości nosił miano pierwszej szpady Sycylii. Mając 19 lat zranił w pojedynku najemnego mordercę i to wydarzenie wpłynęło na ukształtowanie się jego powołania. Wstąpił do zakonu Kapucynów w Caltanissetcie 13 grudnia 1631[1]. W klasztorze był kucharzem lub pomocnikiem kucharza. Przebywał w domach zakonnych w Bisacquino, Bivonie, Castelvetrano, Burgio, Partinico, Agrigento, Chiusie, Caltabellotcie i przez 15 lat w Palermo. Zajmował się chorymi współbraćmi, oddawał się pokutom i umartwieniom. Jego modlitwą była prośba:

„Panie, niech ustanie Twój gniew! Okaż swoje miłosierdzie! Panie, błagam o tę łaskę, błagam!”

Zmarł w opinii świętości.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Podawana jest też data 1632 - Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 436. ISBN 8370972713.

Bibliografia[edytuj]

  • „L'Osservatore Romano”. Numer 9 (236) 2002 nr 1. Mario Agnes – redaktor naczelny. ISSN 1122-7249 (pol.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]