Bernhard von Rohr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernhard von Rohr
Data i miejsce urodzenia ok. 1421
Kremsmünster
Data i miejsce śmierci 21 marca 1487
zamek Tittmoning
arcybiskup Salzburga
Okres sprawowania 1466–1484
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 25 lutego 1466
Sakra biskupia 8 czerwca (?) 1466
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 8 czerwca (?) 1466
Konsekrator Johann Tulbeck
Współkonsekratorzy Heinrich von Absberg
Ulrich Sonnenberger

Bernhard von Rohr (ur. ok. 1421 w Kremsmünster, zm. 21 marca 1487 na zamku Tittmoning) – książę arcybiskup Salzburga w latach 1466–1484[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Bernhard von Rohr został wybrany na arcybiskupa Salzburga 25 lutego 1466 roku[1][3]. Nominację zatwierdzono 21 kwietnia, sakrę biskupią otrzymał prawdopodobnie 8 czerwca 1466 roku[1]. W 1471 roku wziął udział w naradzie w Ratyzbonie w związku z zagrożeniem za strony Turcji[3]. W 1475 roku w Landshut udzielił ślubu córce króla Kazimierza IV Jagiellończyka Jadwidze i przyszłemu księciu Bawarii Jerzemu Bogatemu[4].

W drugiej połowie lat siedemdziesiątych XIV wieku rozbudował fortyfikacje twierdzy Hohensalzburg w celu zapewnienia ochrony przed atakami artylerii.

Spory z opatem klasztoru św. Piotra w Salzburgu, prepozytem katedralnym Kasparem von Stubenbergiem, jak również z cesarzem Fryderykiem III oraz papieżem (z powodu diecezji Gurk i Freising) zniechęciły go do pracy administracyjnej i spowodowały jego rezygnację z urzędu w 1478 roku na rzecz stronnika cesarskiego biskupa Johanna Beckenschlagera[3][2]. W krótkim czasie Bernhard von Rohr pożałował swojej pośpiesznej rezygnacji i ją odwołał[3]. Oburzyło to cesarza, który zwiększył naciski na arcybiskupa[3]. Obawiając się zbrojnej interwencji cesarza Bernhard von Rohr zawarł sojusz z królem węgierskim Maciejem Korwinem, któremu w traktacie z 1479 roku przyznał zamki w Karyntii i Styrii, co doprowadziło do walk zbrojnych[3]. Bernhard von Rohr 29 listopada 1481 roku podpisał dokument, w którym rezygnował z rządów, w zamian zachowując tytuł arcybiskupa Salzburga oraz roczną rentę w wysokości 4000 guldenów, którą miał wypłacać jego następca Johann Beckenschlager[3]. Bernhard von Rohr 14 stycznia 1482 r. przekazał rządy. Jego rezygnacja i nominacja Johanna Beckenschlagera na arcybiskupa doprowadziły do nowych napięć. Bawarscy partyzanci nie przyjęli nominacji Johanna Beckenschlagera i poparli wybór kanoników salzburskich kontrbiskupa Christopha Ebrana von Wildenberga. Jednak Ebran von Wildenberg nie był w stanie objąć funkcji arcybiskupa wbrew stronnikom cesarza, a co więcej, został ekskomunikowany przez papieża.

W ramach rekompensaty Bernhard von Rohr został apostolskim administratorem diecezji wiedeńskiej, po kilku miesiącach Maciej Korwin zajął Wiedeń i na stanowisku administratora umieścił swojego człowieka. Bernhard von Rohr osiadł w zamku Tittmoning, gdzie zmarł 21 marca 1487 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Bernhard von Rohr w bazie catholic-hierarchy.org (ang.) [dostęp 2019-09-11].
  2. a b Herbert Klein: Bernhard von Rohr. W: Neue Deutsche Biographie. T. 2: Behaim – Bürkel. Duncker & Humblot, 1955, s. 115. (niem.)
  3. a b c d e f g Franz von Krones: Bernhard. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 2: Balde – Bode. Duncker & Humblot, 1875, s. 453–454. (niem.)
  4. Horst Hanisch: Brautpaar-Knigge 2100: Historisches und Sonderbares, Planung und Organisation, Aberglaube und Hochzeitsbräuche. BoD – Books on Demand, 2019, s. 20. [dostęp 2019-09-12]. (niem.)