Bertold Kittel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bertold Kittel (ur. 19 czerwca 1975 w Zakopanem) – polski dziennikarz śledczy.

Życiorys[edytuj]

Działalność dziennikarską rozpoczynał w piśmie ekologów "Zielone Brygady" i w redakcji "Gazety w Krakowie". Jednak już w szkole średniej (I Liceum Ogólnokształcące w Rabce) prowadził gazetkę szkolną, w której opisał praktyki wręczania kosztownych prezentów nauczycielom, za co został wyrzucony ze szkoły.

Przez wiele lat pracował w "Super Expresie" i w "Rzeczpospolitej", skąd odszedł w lipcu 2007 po opublikowaniu w Internecie Testamentu Kittla, w którym skarżył się na rzekome blokowanie tekstów i ograniczanie wolności słowa w redakcji.

Obecnie współpracuje z "Newsweek Polska" i telewizją TVN.

Nagrody[edytuj]

2006

  • Grand Press w kategorii dziennikarstwo śledcze za 2006 za teksty o Jaromirze Netzlu, prezesie PZU, w których ujawnił niejasne interesy Netzla z przeszłości.
  • nagroda za tekst Pożyczka państwa Mikoszów - o ministrze skarbu Andrzeju Mikoszu - przygotowany we współpracy z Maciejem Dudą, Piotrem Śmiłowiczem i Wojciechem Cieślą. Nominowano również jego tekst: Drugie życie Goldberga.
  • W XIV edycji nagród SDP w kategorii Główna Nagroda Wolności Słowa odebrał wraz z Maciejem Dudą i Barbarą Sierszułą za cykl publikacji Czeski układ Orlenu.
  • W VII edycji konkursu Fundacji Stefana Batorego "Tylko ryba nie bierze" nagrodzony za najlepszy materiał dziennikarski dotyczący korupcji. Nagroda za cykl artykułów Pierwszy prezes, któremu ufa minister.
  • Nominacja do Nagrody im. Andrzeja Woyciechowskiego za cykl artykułów o Jaromirze Netzlu.

2004

  • II nagroda za dziennikarstwo śledcze - Fundacja im. Batorego i Program Przeciw Korupcji "Tylko ryba nie bierze" za cykl artykułów Tajne konta byłych szefów PZU, z których dwa zrealizowane zostały we współpracy z Anną Marszałek i Andrzejem Stankiewiczem.

2003

  • W kategorii dziennikarstwo śledcze nominację do Grand Press za ujawnienie, że pieniądze wyprowadzone z PZU i PZU Życie trafiały na tajne konta w rajach podatkowych.

Procesy[edytuj]

Prawomocnym wyrokiem z 24 kwietnia 2003 wydanym przez Sąd Apelacyjny w Warszawie (sygn. akt I ACa 1222/02) spółka Presspublica (wydawca dziennika "Rzeczpospolita") oraz redaktor naczelny Maciej Łukasiewicz zostali solidarnie zobowiązani do przeproszenia Tadeusza Smolczewskiego i Szymona Węgrzynowskiego (udziałowców spółki cywilnej "Iurator") za nieprawdziwe i oszczercze twierdzenia dotyczące tych osób, zawarte w artykule prasowym pióra red. Anny Marszałek i Bertolda Kittela zatytułowanym "Wojewoda w sieci. Korupcja w Śląskim Urzędzie Wojewódzkim" opublikowanym w dzienniku "Rzeczpospolita" 23 grudnia 2000.

21 lutego 2006 Sąd Okręgowy w Warszawie (sygn. akt XXV C 2334/05) wydał prawomocny wyrok nakazujący Annie Marszałek i Bertoldowi Kittelowi opublikowanie na swój koszt oświadczenia przepraszającego Piotra Woyciechowskiego za insynuacje dotyczące jego osoby zawarte w artykule zatytułowanym "Fundusz Przyjaciół" opublikowanym w dzienniku "Rzeczpospolita" 30 marca 2001. Oświadczenie zostało opublikowane przez dziennikarzy na pierwszej stronie dziennika "Rzeczpospolita" dopiero 4 maja 2007 na skutek wszczęcia przez powoda przeciwko Annie Marszałek i Bertoldowi Kittelowi egzekucji świadczenia niepieniężnego.