Beskid Dukielski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beskid Dukielski
Megaregion Region Karpacki
Prowincja Karpaty Zachodnie
Podprowincja Zewnętrzne Karpaty Zachodnie
Makroregion Beskidy Środkowe
Mezoregion Beskid Niski
Mikroregion(y) Beskid Dukielski
Zajmowane
jednostki
administracyjne
Polska:
woj. małopolskie
woj. podkarpackie
Słowacja:
kraj preszowski
Widok ogólny Beskidu Dukielskiego z Przymiarek. Po prawej charakterystyczne wzniesienie Cergowej. Na skraju zdjęcia po lewej na ostatnim planie widoczny Piotruś

Beskid Dukielski – umowna nazwa środkowej części Beskidu Niskiego leżącej na północ od Przełęczy Dukielskiej. Rozciąga się od dolin Wisłoki i Ryjaka na zachodzie po drogę Królik Polski - Daliowa - Czeremcha na wschodzie. Na północy granicę stanowi droga Nowy Żmigród - Dukla. Dalej na wschód obniżenie Jasionki - górnej Lubatowej i Królika Polskiego oddziela Beskid Dukielski od Wzgórz Rymanowskich. Przeważają w nim wąskie grzbiety o przebiegu równoleżnikowym lub z północnego zachodu na południowy wschód, charakteryzujące się dużą indywidualnością. Zbudowany jest ze skał osadowych - głównie piaskowców, łupków i zlepieńców. Bardzo częste są osuwiska. Towarzyszą im jaskinie szczelinowe. Najwyższym szczytem jest Baranie (754 m n.p.m.).

Do szczytów Beskidu Dukielskiego należą m.in.:

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paweł Luboński, Wojciech Krukar, Stanisław Kryciński, Beskid Dukielski, Pruszków: wyd. Rewasz, 1999, ISBN 83-85557-62-8, OCLC 830307402.
  • Wojciech Krukar Rymanów Zdrój, Iwonicz-Zdrój i okolice. Mapa turystyczno-nazewnicza. wyd. Ruthenus , Krosno ​ISBN 83-86588-41-1