Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata
The Beast that Shouted Love at the Heart of the World
Autor Harlan Ellison
Typ utworu opowiadanie fantastycznonaukowe
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Stany Zjednoczone
Język angielski
Data wydania czerwiec 1968
Wydawca opublikowane w czasopiśmie Galaxy Science Fiction
Pierwsze wydanie polskie
Przekład Jacek Manicki

Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata – krótkie opowiadanie fantastycznonaukowe autorstwa Harlana Ellisona, napisane w 1968. Zwycięzca Nagrody Hugo za najlepszą miniaturę literacką w 1969[1]. Na język polski przetłumaczone przez Jacka Manickiego.

Wydania[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy opublikowane w Galaxy Science Fiction (wydanie z czerwca 1968)[2][3]. Następnie pojawiło się w zbiorze opowiadań Harlana Ellisona Bestia, która wykrzyczała miłość w sercu świata (1969) jako utwór tytułowy. Wydane także w zbiorach Dark Stars (pod redakcją Roberta Silverberga, 1969)[4] i The Hugo Winners: Volumes One and Two (pod reakcją Isaaca Asimova, 1971)[5] oraz w Edgeworks 4 samego Ellisona (1997)[6].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Opowiadanie składa się z kilku powiązanych wątków. Zaczyna się od poczynań Williama Steroga, mężczyzny, który, pozornie zachowując się zrównoważenie, w trzech atakach zabija kilkaset osób. W kolejnym wątku opisana jest ekspedycja na nowo odkrytą planetę, która natyka się na 37-stopowy pomnik Steroga. W trzecim pochwycony i "wydrenowany" zostaje oszalały siedmiogłowy smok; następnie wynalazca drenażu, który przeprowadził zabieg, Semph, dyskutuje na temat jego etyczności z przyjacielem. W przedostatnim opowiedziana jest historia najazdu Attyli na Italię w 452 roku. Dopiero na końcu czytelnik dowiaduje się, że istoty z przyszłości "drenowały" i zrzucały szaleństwo w przeszłość, do świata zwykłych ludzi.

Styl[edytuj | edytuj kod]

Według Ellisona opowiadanie miało być eksperymentem. Wydarzenia nie są ułożone chronologicznie; ich układ jest taki, jakby następowały na obręczy koła, łącząc się w jego centrum[7]. W efekcie tego struktura utworu jest ciężka w analizie i ma sens tylko jako całość[7].

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Opowiadanie nazwano "fenomenalnie efektywną medytacją na temat natury zła"[8]. Ellison "snuje porywającą magię" pomimo nieobiecującej ekspozycji[9]. Uznawane za jedno z opowiadań, które zasygnalizowało rozwój Ellisona w rozważnego i dojrzałego twórcę fantastyki[8] i potwierdziło jego reputację pisarza innowacyjnego[10].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1969 Hugo Awards (ang.). TheHugoAwards.org. [dostęp 2008-10-11].
  2. Weil, Brooke-Rose i Wolfe 2002 ↓, s. 256.
  3. Publication Listing: Galaxy Magazine, June 1968 (ang.). ISFDB. [dostęp 2008-10-11].
  4. Dark Stars by Robert Silverberg (ang.). WorldCat. [dostęp 2012-02-21].
  5. The Hugo Winners: Volumes One and Two by Isaac Asimov (ang.). WorldCat. [dostęp 2012-02-21].
  6. Edgeworks 4 by Harlan Ellison (ang.). WorldCat. [dostęp 2008-10-11].
  7. a b Susanne Luesse: Harlan Ellison Webderland: Book Reviews – The Beast That Shouted Love at the Heart of the World (ang.). [dostęp 2012-02-21].
  8. a b Islets.net: Ellison / The Beast that Shouted Love at the Heart of the World (ang.). [dostęp 2012-02-21].  Cytat: "marvelously effective meditation on the nature of evil"
  9. John O'Connor: Harlan Ellison: The Beast that Shouted Love At The Heart Of The World. A book review by jpoc. (ang.). [dostęp 2012-02-21].  Cytat: "It doesn't sound like much but Ellison w[e]aves an entrancing magic into this."
  10. Weil, Brooke-Rose i Wolfe 2002 ↓, s. 91–92.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]