beta Canum Venaticorum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
beta Canum Venaticorum
β Canum Venaticorum
Dane obserwacyjne (J2000)
Gwiazdozbiór Psy Gończe
Rektascensja 12h 33m 44,545s[1]
Deklinacja +41° 21′ 26,92″[1]
Paralaksa (π) 0,11849 ± 0,00020[1]
Odległość 27,526 ± 0,047 ly
8,440 ± 0,014 pc
Wielkość obserwowana 4,25 ± 0,05[1]m
Charakterystyka fizyczna
Rodzaj gwiazdy żółty karzeł
Typ widmowy G0 V[1]
Promień 1,025 ± 0,050[2] R
Temperatura 5896 ± 145[2] K
Alternatywne oznaczenia
Oznaczenie Flamsteeda: 8 CVn
2MASS: J12334454+4121270
Bonner Durchmusterung: BD +42°2321
Fundamentalny katalog gwiazd: FK5 470
Boss General Catalogue: GC 17127
Katalog Gliesego: GJ 475
Katalog Henry’ego Drapera: HD 109358
Katalog Hipparcosa: HIP 61317
Katalog Jasnych Gwiazd: HR 4785
SAO Star Catalog: SAO 44230
Chara, NGC 4530

beta Canum Venaticorum (Chara, NGC 4530) – widoczna gołym okiem gwiazda znajdująca się w gwiazdozbiorze Psów Gończych. Jej jasność obserwowana wynosi 4,25m. Znajduje się w odległości ok. 27,5 roku świetlnego od Ziemi. W lipcu 1828 roku obserwował ją John Herschel i, podejrzewając ją o posiadanie mgławicy, umieścił w swoim katalogu obiektów mgławicowych[3][4]. Na współczesnych fotografiach nie widać żadnej mgławicy, spośród XIX-wiecznych astronomów tylko Ernst Wilhelm Leberecht Tempel uznawał istnienie tej mgławicy, choć i on nie był do końca tego pewien[4].

Nazwa[edytuj]

Tradycyjna nazwa gwiazdy, Chara, wywodzi się z greckiego χαρά i oznacza „radość”[5].

Właściwości fizyczne[edytuj]

Beta Canum Venaticorum to gwiazda podobna do Słońca[5], jej typ widmowy to G0V, czyli jest żółtym karłem – gwiazdą należącą do ciągu głównego. Jest trochę większa od Słońca i ma zbliżoną masę, prawdopodobnie jest też sporo starsza, choć oszacowania jej wieku są bardzo różne[5]. Świeci ok. 18% jaśniej od Słońca[5]. Podejrzewano, że jest to gwiazda spektroskopowo podwójna[5], jednak najnowsze pomiary zmian prędkości radialnej tego nie potwierdzają[6].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d e bet CVn w bazie SIMBAD (ang.)
  2. a b Gerard T. van Belle, Kaspar von Braun. Directly Determined Linear Radii and Effective Temperatures of Exoplanet Host Stars. „The Astrophysical Journal”. 694 (2), s. 1085, 2009-04-01. DOI: 10.1088/0004-637X/694/2/1085 (ang.). 
  3. Courtney Seligman: NGC 4530 (ang.). Celestial Atlas. [dostęp 2014-09-16].
  4. a b The NGC/IC Project (ang.)
  5. a b c d e Jim Kaler: CHARA (Beta Canum Venaticorum) (ang.). W: STARS [on-line]. 2009-10-13. [dostęp 2014-09-16].
  6. Noriyuki Katoh et al.. Determination of orbital elements of spectroscopic binaries using high-dispersion spectroscopy. „The Astronomical Journal”. 145 (2), s. 41, luty 2013. DOI: 10.1088/0004-6256/145/2/41 (ang.). 

Linki zewnętrzne[edytuj]

… • NGC 4527NGC 4528NGC 4529Beta Canum VenaticorumNGC 4531NGC 4532NGC 4533 • …