Betsaida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Betsaida

Betsaida (po hebr. dom rybaka) – miasto położone na północ od jeziora Genezaret (Galilejskiego) w Galilei w Izraelu. Było zamieszkane już w okresie późnego brązu (ok. 3000 p.n.e.). Najprawdopodobniej z Betsaidy pochodziła jedna z żon izraelskiego króla Dawida, matka Absaloma - Maaka. Nowy Testament lokalizuje tutaj miejsce narodzin aż pięciu apostołów: Andrzeja, Piotra, Filipa, Jana i Jakuba Większego. W tym mieście Chrystus miał uzdrowić niewidomego (por. Ewangelia Marka Mk 8,22-26). Obok Kafarnaum i Korozain, to właśnie Betsaida zostaje przez Jezusa ostro potępiona (por. Ewangelia Mateusza Mt 11,20-24). Miasto zostało zidentyfikowane w 1989 przez archeologów z uniwersytetu w Hajfie w Izraelu. Od tego czasu prowadzone są prace w tzw. domu rybaka, domu wytwórcy wina i w rejonie wschodniej bramy miejskiej.

Linki zewnętrzne[edytuj]