Betuel (postać biblijna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Betuel
Występowanie Księga Rodzaju
Rodzina
Ojciec Nachor
Dzieci Laban

Betuel (hebr. בְּתוּאֵל „dom Boga”) – postać biblijna ze Starego Testamentu, jeden z ośmiu synów Nachora i Milki, bratanek Abrahama (Rdz 22,20-22).

Nazywany jest w Biblii „Aramejczykiem z Paddan-Aram” (Rdz 25,20; 28,5). Był ojcem Labana oraz Rebeki, żony Izaaka. Wraz z synem pobłogosławił związkowi córki z Izaakiem (Rdz 24,50-52).

Bibliografia[edytuj]

  • The New Unger's Bible Dictionary. edited by Merrill F. Unger and R. K. Harrison. Chicago: Moody Press, 2005. ISBN 9780802490667.