Bezpieczna przystań (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bezpieczna przystań
Safe Haven
Gatunek melodramat
Rok produkcji 2013
Data premiery Ziemia 14 lutego 2013
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 116 minut
Reżyseria Lasse Hallström
Scenariusz Leslie Bohem
Dana Stevens
Gage Lansky
Główne role Julianne Hough
Josh Duhamel
Cobie Smulders
David Lyons
Muzyka Deborah Lurie
Zdjęcia Terry Stacey
Scenografia Kara Lindstrom
Patrick Cassidy
RA Arancio-Parrain
Rosa Palomo
Kostiumy Leigh Leverett
Montaż Andrew Mondshein
Produkcja Nicholas Sparks
Marty Bowen
Chad Freet
Wyck Godfrey
Ryan Kavanaugh
Wytwórnia Relativity Media
Budżet $ 28 000 000[1]

Bezpieczna przystań (ang.: Safe Haven) – amerykański melodramat z 2013 roku w reżyserii Lasse Hallströma. Główne role w filmie zagrali Julianne Hough, Josh Duhamel oraz Cobie Smulders. Scenariusz powstał na podstawie powieści pod tym samym tytułem Nicholasa Sparksa z 2010 roku. Pierwotnie premiera filmu miała się odbyć 8 lutego, została jednak przesunięta na 14 lutego.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Kobieta z tajemniczą przeszłością ucieka z Bostonu do małego miasteczka Southport w Karolinie Północnej. Wkrótce po przyjęciu posady jako kelnerka w lokalnej restauracji, Katie (Julianne Hough) zaprzyjaźnia się z nową sąsiadką Jo (Cobie Smulders). W sklepie poznaje młodego wdowca Alexa (Josh Duhamel) i dwójkę jego dzieci, Lexie i Josha. Między Katie i Alexem szybko rodzi się uczucie. Dzieci mężczyzny zaczynają ją traktować jak matkę.

W międzyczasie bostoński policjant Kevin Tierney (David Lyons) wysyła list gończy za kobietą imieniem Erin, którą oskarża o usiłowanie zabójstwa. Przypadkowo Alex znajduje plakat w biurze policji i powiązuje osobę na zdjęciu z Katie. Powoduje to wielką kłótnię między bohaterami, która kończy się zerwaniem i ucieczką Katie z domu. Za nim udaje jej się wyjechać z miasta, zatrzymuje ją Alex i wyznaje miłość. Kobieta odwzajemnia uczucie i postanawia zostać w Southport. Opowiada o swojej przeszłości i okrutnym mężu alkoholiku, od którego długo nie mogła uciec. Podczas ostatniej bójki dźgnęła go nożem w obronie własnej i wyjechała z Bostonu.

Mąż Katie (Erin), Kevin, zostaje zawieszony za wysłanie listu gończego. Wychodzi także na jaw jego alkoholizm i okrucieństwo wobec żony. Wściekły, włamuje się do domu sąsiadki Katie z Bostonu i znajduje numer telefonu do restauracji w Southport, gdzie pracuje Katie. Pijany przyjeżdża do miasteczka i odkrywa szczęście jego żony. W nocy włamuje się do domu Alexa, w którym nocuje Katie. Między małżeństwem dochodzi do szarpaniny, która kończy się pożarem. Alex ratuje przebywającą w domu Lexie. W międzyczasie Katie wciąż walczy z Kevinem. Przypadkowo wypala broń mężczyzny, zabijając go.

Na końcu historii Alex wręcza Katie list napisany przez jego zmarłą żonę Carly, skierowany „do niej”. Po przeczytaniu listu i zobaczeniu fotografii kobiety, Katie odkrywa, że jej sąsiadka Jo była duchem żony Alexa, który doprowadził ją do miłości i szczęścia.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Produkcja[edytuj | edytuj kod]

Zdjęcia do filmu rozpoczęły się 18 czerwca 2012 roku w Wilmington i Southport w Karolinie Północnej[2]. Część filmu została nakręcona w Luizjanie, natomiast pierwsza scena z Katie w autobusie „Coach America” niedaleko Grandfather Mountain w Linville, Karolina Północna.

Nominacje[edytuj | edytuj kod]

Nagroda Kategoria Wynik
Golden Trailer Awards[3] Najlepszy romantyczny spot TV Wygrana
Najlepszy plakat romantyczny Wygrana
Najlepszy romans Nominacja
Najlepszy muzyczny spot TV Nominacja
Teen Choice Awards[4] Ulubiony romans Nominacja
Ulubiona aktorka w romansie Julianne Hough Nominacja
Ulubiony aktor w romansie Josh Duhamel Nominacja
Grammy[5] Najlepsza piosenka napisana specjalnie dla formy wizualnej
„We Both Know”, wyk. Colbie Caillat i Gavin DeGraw
Nominacja
Young Artists Rewards[6] Najlepszy występ w fimie pełnometrażowym – wspieranie młodych aktorów Nominacja

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Film kręcono w Southport w Karolinie Północnej.
  • Keira Knightley odrzuciła propozycję zagrania głównej bohaterki.
  • W powieści córka Alexa ma na imię Kristen, w filmie jej imię zostało zmienione na Lexie.
  • Film jest 8. adaptacją powieści Nicholasa Sparksa, drugim w kolei reżyserowanym przez Lasse Hallströma.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]