Bezpośrednia synteza cyfrowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Generator funkcyjny DDS pracujący w zakresie częstotliwości 0,001 Hz ÷ 20 MHz

Bezpośrednia synteza cyfrowa, DDS (ang. direct digital synthesis) – metoda wytwarzania sygnałów, polegająca na generacji (w drodze syntezy) ciągu wartości, reprezentującego wynikowy sygnał w postaci cyfrowej podlegający konwersji w przetworniku C/A (cyfrowo-analogowym) ang. DAC – Digital Analog Converter) do postaci analogowej.

Przez "Syntezę" należy rozumieć proces powstawania sygnału na drodze przekształcania (przez funkcje), łączenia składowych, w oparciu sygnały i wartości bazowe oraz i ich kombinacje.

Metody regulacji częstotliwości sygnału wyjściowego[edytuj]

  • zmienna częstotliwość generatora taktującego, poprzez przestrajanie generatora sygnału taktującego (trudne w realizacji)
  • zmienna częstotliwość generatora taktującego, z źródłem sygnału taktującego z zewnętrznego generatora DDS, z procesorem DSP
  • zmienne skalowanie indeksu do adresowania pamięci próbek, zastosowanie akumulatora fazy, w wersji generatorem NMO (przestrajanym numerycznie)

Oscylator sterowany cyfrowo[edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]