Bezstronność religijna, światopoglądowa i filozoficzna władz publicznych

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bezstronność religijna, światopoglądowa i filozoficzna władz publicznych – pojęcie zawarte w art. 25 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku będące odpowiednikiem znanej w prawie różnych państw demokratycznych kategorii neutralności światopoglądowej państwa. Jeden z podstawowych terminów polskiego prawa wyznaniowego.

Podobne do pojęcia bezstronności religijno-światopoglądowej państwa jest konstytucyjna zasada równouprawnienia wszystkich ludzi bez względu na wyznanie (art. 32 Konstytucji), zasada równouprawnienia związków wyznaniowych (art. 25 ust. 1) oraz prawo do milczenia w sprawie światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania (art. 53 ust. 7).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Brzozowski Bezstronność światopoglądowa władz publicznych w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 2011
  • Bezstronność religijna, światopoglądowa i filozoficzna władz Rzeczypospolitej Polskiej, red. Tadeusz J. Zieliński, Warszawa 2009.
  • Michał Pietrzak, Neutralność religijna państwa, [w:] Wielka encyklopedia prawa, red. E. Smoktunowicz, C. Kosikowski, Białystok-Warszawa 2000.