Białe Skały (Pieniny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Białe Skały
Ilustracja
Widok z Zamkowej Góry. Białe Skały po prawej stronie (za drzewami)
Państwo

 Polska

Pasmo

Pieniny

Wysokość

749 m n.p.m.

Położenie na mapie Pienin
Mapa konturowa Pienin, w centrum znajduje się czarny trójkącik z opisem „Białe Skały”
Ziemia49°25′34,3″N 20°25′10,3″E/49,426194 20,419528

Białe Skały (749 m) – szczyt w głównej grani Pieninek w Pieninach Właściwych, położony na obszarze Pienińskiego Parku Narodowego[1]. Nazwy Białe Skały używa również Józef Nyka w przewodniku „Pieniny”[2]. Na niektórych natomiast mapach szczyt ten podpisywany jest jako Sutrówka[3].

Góra położona jest w zachodniej części Pieninek, pomiędzy Bajków Groniem (716 m) a Ociemnym Wierchem (740 m). Na północ odbiega ze szczytu boczny grzbiet rozgałęziający się na dwie części. Na północ biegnie odnoga kulminująca w Łupiskach (659 m), następnie opadająca do doliny Krośnicy, ku północnemu wschodowi biegnie zaś grzbiet Wudyki z Zimną Skałką (612 m) opadający do doliny Dunajca. Północne zbocza są dość łagodne, ale na południu stromy, skalisty stok schodzi w dolinę Pienińskiego Potoku. Partie szczytowe porasta las, jednak nieco niżej stoki pokrywają liczne polany – na wschód od szczytu znajduje się Kurnikówka, od której na północ leży polana Pieninki, natomiast na wspomnianym bocznym grzbiecie – między innymi Stolarzówka[4][3].

W zboczu Białych Skał, powyżej doliny Krośnicy, znajduje się jaskinia – Borsucza Jama[5].

Przez szczyt przechodzi znakowany na niebiesko pieszy szlak turystyczny zwany Sokolą Percią.

Szlaki turystyki pieszej[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny niebieski niebieski Trzy Korony – Sokola Perć (Bajków Groń, Białe Skały, Ociemny Wierch, Czerteż, Czertezik, Sokolica) – Szczawnica[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pieniny polskie i słowackie. Mapa turystyczna 1:25 000, Piwniczna: Agencja Wydawnicza „WiT” s.c., 2008.
  2. Józef Nyka, Pieniny, wyd. IX, Latchorzew: Wyd. Trawers, 2006, ISBN 83-915859-4-8.
  3. a b c Pieniński Park Narodowy. Pieniny polskie i słowackie. Mapa 1:20 000, Kraków: Wyd. Kartograficzne Polkart, lipiec 2006, ISBN 83-87873-07-1.
  4. Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna [dostęp 2021-10-11].
  5. Artur Amirowicz, Jaskinie Pienińskiego Parku Narodowego, „Pieniny – przyroda i człowiek”, 3, 1995.