Białe słońce pustyni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białe słońce pustyni
Белое солнце пустыни
Pomnik czerwonoarmisty Suchowa w Doniecku
Pomnik czerwonoarmisty Suchowa w Doniecku
Gatunek przygodowy
Data premiery Ziemia 16 października 1970
Kraj produkcji  ZSRR
Język rosyjski
Czas trwania 85 minut
Reżyseria Władimir Motyl
Scenariusz Walentin Jeżow
Rustam Ibragimbekow
Muzyka Isaak Szwarc
Zdjęcia Eduard Rozowski

Białe słońce pustyni (ros. Белое солнце пустыни, Biełoje sołnce pustyni) – radziecki film przygodowy z 1970 roku, najsłynniejsze[1] dzieło Władimira Motyla, które od razu po premierze zyskało status filmu kultowego[2]. Już do końca 1970 roku obejrzało go pięćdziesiąt milionów widzów[2]. Zdjęcia plenerowe nakręcono na pustyni Kara-kum, w starym rezerwacie Bajram-Ali[3].

Opis fabuły[edytuj]

Akcja filmu rozgrywa się w Turkmenistanie na początku lat 20. ubiegłego wieku[2]. Sierżant Fiodor Suchow (Anatolij Kuzniecow) służył rewolucji w szeregach Armii Czerwonej. Opuściwszy szpital, wędruje samotnie przez pustynię Kara-Kum, umilając sobie czas wymyślaniem listów do małżonki. Gdy po latach ciężkiej służby może wreszcie powrócić do żony, do rodzinnej wsi nad Wołgą, otrzymuje jeszcze ostatnie zadanie. Ma doprowadzić w bezpieczne miejsce porzucone żony z haremu Abdułły (Kachi Kawsadze), przywódcy oddziału basmaczy. W misji towarzyszy mu młody Pietrucha (Nikołaj Godowikow).

Obsada[edytuj]

i inni

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. 50 najlepszych westernów wszech czasów // Esensja
  2. a b c Sebastian Chosiński: Czerwona gwiazda nad turkmeńską pustynią (pol.). Esensja, 16 grudnia 2009. [dostęp 2016-05-07].
  3. Kazimierz Nowacki (red.), Z filmem radzieckim na ty, Kraków 1972, s. 138.

Linki zewnętrzne[edytuj]