Białokurowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Białokurowicz POL COA.svg

Białokurowicz (Białokur, Pocisk) – polski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym nad półksiężycem srebrnym dwa srebrne żeleźce strzał, pomiędzy nimi lewo-ukośna belka srebrna.

Nad tarczą hełm w koronie, brak informacji o klejnocie.

Historia herbu[edytuj]

Nadany w 1581 roku Bazylemu Białokurowiczowi[1].

Herbowni[edytuj]

Białokur, Białokurowicz.

Przypisy

  1. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 18. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]