Białoruskie Zjednoczenie Chrześcijańsko-Demokratyczne (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Białoruskie Zjednoczenie Chrześcijańsko-Demokratyczne (biał. Biełaruskaja Chryścijańskaja Demakratycznaja Złucznaść) – białoruska partia polityczna o profilu chrześcijańsko-demokratycznym działająca na terenie północno-wschodnich ziem II RP w latach 1924-1939.

Powstała w 1924 jako "Biełaruskaja Chryścijańskaja Demokracyja", od 1926 roku funkcjonowała pod nazwę BZChD. Obok "Białoruskiej Włościańsko-Robotniczej Hromady" była największym ugrupowaniem politycznym mieszkających w RP Białorusinów. W 1935 roku przekształciła się w Białoruskie Zjednoczenie Ludowe ("Biełaruskaje Narodnaje Abjadnańnie").

Program[edytuj | edytuj kod]

Udział w wyborach[edytuj | edytuj kod]

W wyborach do Sejmu I kadencji ugrupowanie zdobyło 1 mandat (ks. Adam Stankiewicz), w 1928 roku objęło 2 miejsca w sejmie. Wybory do parlamentu IV i V kadencji białoruska chadecja zbojkotowała jak prawie cała opozycja.

Media[edytuj | edytuj kod]

Organem prasowym BZChD (a później BZL) była "Krynica" i "Biełaruskaja Krynica".

Czołowi działacze[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]