Białozorowszczyzna
Wygląd
Na mapach:
54°29′02″N 25°34′55″E/54,484000 25,582000
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina | |
| Populacja • liczba ludności |
|
Położenie na mapie rejonu wileńskiego | |
Położenie na mapie Litwy | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r. | |
Białozorowszczyzna (lit. Bielazariškės) – wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie wileńskim, w gminie Miedniki Królewskie.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Pod zaborami i w II Rzeczypospolitej wieś i zaścianek. W XIX i w początkach XX w. położona była w Rosji, w guberni wileńskiej, w powiecie wileńskim, w gminie Ilino. Po I wojnie światowej pod administracją polską, w Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich. W latach 1920–1922 w składzie Litwy Środkowej.
Od 11 kwietnia 1922[1] leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie wileńsko-trockim[a], w gminie Turgiele[2]. W 1931 miejscowość liczyła:
- wieś – 97 mieszkańców, zamieszkałych w 19 budynkach,
- zaścianek – 15 mieszkańców, zamieszkałych w 2 budynkach[2].
Po II wojnie światowej w granicach Związku Sowieckiego. Od 1991 na niepodległej Litwie.
Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Przynależność wojewódzka i powiatowa zmieniała się. W Zarządzie Cywilnym Ziem Wschodnich miejscowość leżała w okręgu wileńskim; w Polsce w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945). W ZCZW, na Litwie Środkowej i w początkach przynależności do Polski miejscowość należała do powiatu wileńskiego, następnie do powiatu wileńsko-trockiego.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 (ISAP)
- 1 2 Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej.. T. I. Województwo wileńskie. Warszawa: Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, 1938.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Białozorowszczyzna (1, 2), pow. wileński, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo, Warszawa 1900, s. 131.
- Mapa WIG Wielkie Soleczniki. [dostęp 2024-12-20]. (pol.).
- geoportal.lt. [dostęp 2024-12-20]. (lit. • ang.).