Białucki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL COA Białucki.svg

Białucki - polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu barwy niewiadomej strzała bez opierzenia, rozdarta. W rozdarciu półksiężyc, nad którym gwiazda.

Brak informacji o klejnocie nad hełmem w koronie.

Historia herbu[edytuj | edytuj kod]

Z 1613 roku pochodzi wzmianka o Wojciechu Białuckim, ziemianinie kijowskim[1].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Białucki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiktor Wittyg: Nieznana szlachta polska i jej herby. Kraków: 1908. str. 29

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]