Biały Bim Czarne Ucho (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biały Bim, Czarne Ucho
Biełyj Bim - Czornoje ucho
Gatunek dramat
Data premiery 1977
Polska wrzesień 1978 (dubbing)
Kraj produkcji ZSRR
Język rosyjski
Czas trwania 182 min
Reżyseria Stanisław Rostocki
Scenariusz Stanisław Rostocki,
Gawriił Trojepolski (powieść)
Główne role Wiaczesław Tichonow
Muzyka Andriej Pietrow
Zdjęcia Wiaczesław Szumski
Pomnik Bima w Woroneżu

Biały Bim, Czarne Ucho (ros. Белый Бим Чёрное ухо; Biełyj Bim - Czornoje ucho) – radziecki film dramatyczny z 1977 roku, zrealizowany na podstawie powieści Gawriiła Trojepolskiego. Film o człowieku i jego psie, psie niepodobnym do innych - białym jak mleko seterze o czarnym uchu[1].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Samotny Iwan Iwanowicz przygarnia setera o imieniu Bim. Pewnego dnia Iwan trafia do szpitala, w wyniku odnowienia się wojennego urazu. Pies zostaje przygarnięty przez sąsiadkę. Jednak wierny czworonóg nie może się pogodzić z utratą pana i rozpoczyna dramatyczne poszukiwania...

Główne role[edytuj | edytuj kod]

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria dubbingu: Czesław Staszewski

Głosów użyczyli:

Źródło:[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 28
  2. Biały Bim, czarne ucho, polski-dubbing.pl

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 28-29.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]