Biały Dom (Moskwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy siedziby rządu Federacji Rosyjskiej. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Biały Dom.
Biały Dom
Белый дом
Ilustracja
Siedziba rządu Federacji Rosyjskiej
Państwo  Rosja
Miejscowość Moskwa
Adres Wybrzeże Krasnopriesnieńskie 2
Architekt Dmitrij Czeczulin
Wysokość całkowita 119 m
Wysokość do dachu 102 m
Rozpoczęcie budowy 1965
Ukończenie budowy 1981
Ważniejsze przebudowy 1993
Położenie na mapie Moskwy
Mapa konturowa Moskwy, blisko centrum na prawo u góry znajduje się punkt z opisem „Biały Dom”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Biały Dom”
Ziemia55°45′18″N 37°34′22″E/55,755000 37,572778

Biały Dom (ros. Белый дом) – siedziba rządu Federacji Rosyjskiej położona w Moskwie, przy Wybrzeżu Krasnopriesnieńskim, między brzegiem rzeki Moskwy a placem Wolnej Rosji. Jest siedzibą rządu federalnego, znajdują się w nim także kancelaria premiera Rosji, gabinety wicepremierów i ich sekretariaty, biura rządowe, biura komisji rządowych i samorządowych.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Budynek został zaprojektowany przez architektów Dmitrija Czeczulina i Pawła Sztellera na podstawie wcześniejszego projektu Czeczulina z 1934 roku „Centralny Dom Aerofłotu” (ros. Центральный дом Аэрофлота)[1]. Budowa rozpoczęła się w 1965 roku i zakończyła w 1981.

W latach 1981–1993 w budynku mieściła się Rada Najwyższa Rosji (Rosyjskiej Federacyjnej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej) i Ludowa Komisja Kontroli, odbywał się w nim Zjazd Deputowanych Ludowych.

W 1993 roku w wyniku kryzysu konstytucyjnego, zakończonego zamachem stanu, budynek został poddany oblężeniu i ostrzałowi artyleryjskiemu, który spowodował pożar. W wyniku doznanych uszkodzeń został na pewien czas wyłączony z użycia. Po wydarzeniach z października 1993 Biały Dom został poddany rozległemu remontowi[2].

W odnowionym Białym Domu mieści się obecnie siedziba rosyjskiego rządu. Napis u podstawy wieży brzmi: „Budynek rządu Federacji Rosyjskiej”.

Rozwiązania architektoniczne[edytuj | edytuj kod]

Główna bryła budynku jest symetryczna, składa się z trzech wyraźnie oddzielonych części: potężnej, ciężkiej bazy z okładzin granitowych, zakrzywionej i monumentalnej głównej klatki schodowej prowadzącej spod wału rzeki Moskwy do głównego wejścia, siedmiopiętrowego stylobatu z bocznymi skrzydłami i 20-piętrowej wieży z zaokrąglonymi narożnikami, oraz piętra technicznego. Na szczycie znajduje się wieża zegarowa, na której widnieje wykonane z brązu, złocone godło Rosji. Całość wieńczy maszt z flagą Federacji Rosyjskiej. Zewnętrzna ściana jest wykonana z białego marmuru.

Do wystroju wnętrz budynku wykorzystano wielobarwne marmury i inne skały ozdobne. Centralną część – siedmiopiętrowy korpus – zajmują audytoria. Wszystkie sale ceremonialne budynku znajdują się od strony nabrzeża. Łączna powierzchnia kompleksu wynosi 172,7 tys. m2 zajmowana jest przez biura, gabinety i 27 sal.

Okolice Białego Domu (zajmujące park i parkingi dla deputowanych i pojazdów rządowych), otoczone są masywnym, kutym z żelaza ogrodzeniem. W pobliżu znajduje się historyczny i architektoniczny zabytek – Garbaty Most.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Do wydarzeń z 1993 na wieży zegarowej znajdował się zegar, który zatrzymał się po ostrzelaniu budynku przez czołgi.
  • Po wydarzeniach w 1993 roku przyległy do budynku teren został ogrodzony wysokim parkanem, przez co praktycznie niemożliwie jest przeprowadzenie masowej demonstracji w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu. Jednak protesty i pikiety kilkakrotnie przeprowadzano na Garbatym Moście.
  • Pomiędzy zamachem stanu a zakończeniem remontu, osmolona po pożarze fasada budynku stała się tak sławna, że tradycją dla nowożeńców stała się fotografia na jej tle. Pokazano ją również w siódmej części Akademii Policyjnej.
  • Nieoficjalne informacje mówią o podziemnym schronie, tajnej stacji specjalnej linii metra i tunelach ewakuacyjnych do podziemnego kompleksu Ramenki.
  • W nocy z 6 na 7 listopada 2008 (w rocznicę rewolucji październikowej) grupa anarchistów za pomocą laserowego projektora ustawionego na dachu pobliskiego hotelu Ukraina narysowała na fasadzie budynku trupią czaszkę[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nieudane projekty architektoniczne Moskwy z lat 30. i 40. (ros.). [dostęp 25 września 2009].
  2. Kroniki zamachu (ros.). [dostęp 13 września 2009].
  3. Akcja "Burza w Białym Domu" (ros.). [dostęp 25 września 2009].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]