Biały Dunajec (rzeka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy rzeki. Zobacz też: Biały Dunajec – wieś.
Biały Dunajec
ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 31 km
Powierzchnia zlewni 224 km²
Źródło
Miejsce Połączenie Zakopianki i Porońca w Cipkach
Wysokość 730,2 m n.p.m.
Współrzędne 49°20′16,4″N 20°00′05,2″E/49,337889 20,001444
Ujście
Recypient Dunajec
Miejsce Nowy Targ
Wysokość 579 m n.p.m.
Współrzędne 49°29′04,0″N 20°02′34,9″E/49,484444 20,043028
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Biały Dunajec – rzeka w Polsce, prawy dopływ Dunajca. Powstaje na wysokości ok. 730 m n.p.m. w Poroninie z połączenia Zakopianki z Porońcem. Następnie Biały Dunajec spływa przez miejscowość Biały Dunajec, Szaflary i Nowy Targ, gdzie na wysokości około 577 m n.p.m. łączy się z Czarnym Dunajcem dając początek rzece Dunajec[1]. Przed ujściem opływa rezerwat przyrody Bór na Czerwonem[2]. Biały Dunajec powstaje więc w Rowie Podtatrzańskim, dolny zaś jego bieg i ujście znajdują się na Kotlinie Orawsko-Nowotarskiej[3].

W górnej części biegu, do Szaflar, rzeka ma bardziej górski charakter. Występują w jej łożysku wielkie głazy i głębokie baniory i bystrza, a szerokość rzeki waha się od kilku metrów do kilkudziesięciu. Poniżej Szaflar rzeka jest regulowana i przegrodzona wysokimi betonowymi progami[4].

Główne dopływy[2][edytuj | edytuj kod]

Wiosną i latem rzeka charakteryzuje się silnymi wezbraniami wód (wahania wody w ciągu roku średnio do 3,4 m). Ma długość 31 km oraz powierzchnię dorzecza 224 km².

Wędkarstwo[edytuj | edytuj kod]

Wolno tutaj łowić tylko na sztuczną muchę i tylko od 15 marca do 15 grudnia. Dopuszczalne jest łowienie na całej długości rzeki, od miejsca połączenia się Porońca z Zakopianką aż do ujścia do Dunajca. Biały Dunajec jest rzeką interesująca dla wędkarzy. W górnej części rzeki jest dużo pstrągów potokowych i tęczowych oraz nieliczne lipienie. W dolnej części, poniżej Szaflar, oprócz pstrągów zdarzają się głowacice i licznie występują lipienie[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wydawnictwo Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  2. a b Tatry i Podtatrze. Mapa turystyczna 1:50 000. Warszawa: Compass, 2005.
  3. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.
  4. a b Łowiska: Biały Dunajec. [dostęp 2010-02-18].