Biały Szczep

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biały Szczep im. hetmana Stefana Czarnieckiego
Organizacja harcerska Związek Harcerstwa Polskiego
Rodzaj jednostki Szczep
Jednostka nadrzędna Hufiec ZHP Kraków-Śródmieście
Jednostki podległe Drużyny
Rok powstania
pierwszych drużyn
1932[1]
Komendant (przewodniczący) phm. Marcin Perzanowski HR
Adres siedziby ul. Loretańska 16
31-114 Kraków
Strona internetowa

Biały Szczep im. hetmana Stefana Czarnieckiego w Krakowie – jedna z jednostek organizacyjnych Związku Harcerstwa Polskiego działających w Krakowie. Współcześnie Biały Szczep działa w oparciu o X Liceum Ogólnokształcące, oraz Zespół Szkół Energetycznych w tym mieście.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Utworzony w 1957 r. z dwóch krakowskich drużyn harcerskich – 14 Krakowskiej Drużyny Harcerzy „Brązowa Czternastka” im. ks. biskupa dr. Władysława Bandurskiego (rok zał. 1932) i 18 Krakowskiej Drużyny Harcerzy. Założycielem Szczepu był ówczesny ćw. Ryszard Wcisło, który otrzymał upoważnienie nr 1 w Krakowie, do reaktywowania 14 KDH. Pierwsza zbiórka odbyła się 13 stycznia 1957 r. w Technikum Energetycznym, przy ul. Loretańskiej 16.

Szczep przyjął biały kolor chust i imię hetmana Stefana Czarnieckiego. W 1960 r. na Wawelu otrzymał od społeczeństwa Krakowa sztandar zaprojektowany przez hm. Ryszarda Wcisło, jako pierwszy z całej serii najpiękniejszych harcerskich sztandarów Krakowa (sztandar Białego Szczepu miał konspiracyjną kopię, wykonaną na wypadek ponownej likwidacji ZHP; kopia ta została ujawniona dopiero w 2006 r.). Na pamiątkę „Brązowej Czternastki” posiada 4 brązowe kliny. Na obozie letnim BS w 1960 r. w Bieszczadach, została wznowiona przez „Chytrego Lisa” działalność Harcerskiej Rodziny Puszczańskiej – Kręgu Czarnego Dębu, Gromady Orłów w Krakowie.

Biały Szczep był przez późniejsze lata czołowym ośrodkiem starszoharcerskim w Polsce. Niezmiennie zachowywał skautowy charakter, wbrew naciskom politycznym, jak również działaniom Służby Bezpieczeństwa takim jak śledztwo w sprawie wydania nielegalnego wielkiego śpiewnika Białego Szczepu. Wydawał czasopismo Czata, oraz szereg publikacji metodycznych poza zasięgiem cenzury. Odznaczony Krzyżem "Za Zasługi dla ZHP".

Szczep znalazł się w konflikcie z władzami harcerskimi za odmowę stosowania mundurów i nowych zasad pracy Harcerskiej Służby Polsce Socjalistycznej, oraz za wysłanie depeszy do Watykanu z Jubileuszowego Zlotu 70-Lecia Harcerstwa Polskiego na Błoniach Krakowskich. W trakcie jego trwania Szczep zainstalował stację SP 0 AM (AM – Andrzej Małkowski).W efekcie wysłania depeszy inspekcja radiowa odebrała Klubowi Krótkofalarskiemu Szczepu SP 9 ZAS licencję krótkofalarską.

Na początku lat 80. XX w. instruktorzy Szczepu angażowali się w Ruch Odnowy ZHP. Współredagowali List Instruktorów Krakowskich, który dał początek ruchowi Porozumieniu Kręgów Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego. Z tym Ruchem kadra Szczepu sympatyzowała, stosując jego zasady. Instruktorzy szczepu uczestniczyli również w Ruchu Starszoharcerskim, oraz w szczególności w odtwarzaniu specjalności łącznościowej (hm. Andrzej Pelczar, SP 9 ADU). W Szczepie stosowano nieprzerwanie tradycyjną metodykę – przedwojenny system stopni, sprawności i znaki służb, oraz tradycyjne Przyrzeczenie Harcerskie. Po rozłamie w ZHP Biały Szczep pozostał w ZHP. Instruktorzy współpracowali z redakcją miesięcznika Harcerz Rzeczypospolitej, znacząco wpływając na zmiany, które uwidoczniły się na Zjeździe Bydgoskim ZHP.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. „Przy harcerskiej Watrze Białego Szczepu im. Stefana Czarnieckiego w Krakowie 1957-2007" Kraków 2007, wyd.I, O.W. Text