Biały mazur

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biały mazur
Gatunek film biograficzny
Data premiery 19 lutego 1979
Kraj produkcji  Polska
Język polski
rosyjski
niemiecki
Czas trwania 153 min
Reżyseria Wanda Jakubowska
Scenariusz Wanda Jakubowska
Główne role Tomasz Grochoczyński
Anna Chodakowska
Mieczysław Grąbka
Muzyka Witold Rudziński
Zdjęcia Stefan Matyjaszkiewicz
Scenografia Bolesław Kamykowski
Kostiumy Renata Własow
Irena Włodarczyk
Montaż Tomira Matyjaszkiewicz
Produkcja Zespół Filmowy Kadr

Biały mazur – polski film biograficzny z 1979 roku w reżyserii Wandy Jakubowskiej, na motywach powieści Tadeusza HołujaRóża i płonący las.

Fabuła[edytuj]

Film w formie retrospekcji przedstawia obrazy z życia Ludwika Waryńskiego. Rozpoczyna go spotkanie rosyjskiego generała żandarmerii Orżewskiego z Waryńskim w 1889, w twierdzy w Szlisselburgu. Orżewski proponuje złagodzenie kary w zamian za podpis więźnia potępiający działania terrorystyczne. W swoich wspomnieniach Waryński powraca do działalności w ruchu studenckim w Petersburgu, przyjazd do Warszawy i tworzenie organizacji robotniczych w fabryce Lilpoppa. Po wyjeździe do Krakowa Waryński zostaje uwięziony i postawiony przed sądem. Po zakończeniu procesu krakowskiego wyjeżdża do Genewy, gdzie spotyka rewolucjonistów rosyjskich, a także Annę Sieroszewską, z którą łączy go uczucie. Owocem tego związku jest syn, ale sam związek nie przetrwał próby czasu.

Powrót do Warszawy w 1881 stanowi wstęp do tworzenia pierwszej na ziemiach polskich partii robotniczej. Działalność Waryńskiego staje się coraz bardziej ryzykowna, aż wreszcie zdradzony trafia w ręce żandarmerii.

Konsultantem historycznym filmu był historyk dziejów ruchu robotniczego Jerzy Targalski[1].

Obsada aktorska[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy