Biały soul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Biały soul (ang. "blue-eyed soul" dosłownie – "niebieskooki soul") – odmiana muzyki soulowej grana przez białych muzyków i początkowo adresowana do białej publiczności. Biały soul powstał w połowie lat 60. jako opis muzyki wykonywanej przez białych artystów grających soul i R&B w brzmieniu podobne do wykonawców Motown Records i Stax Records.

W latach 70. i 80. używano tego pojęcia do opisu nowej generacji białych muzyków, którzy adaptowali elementy soulu i R&B do nowych gatunków muzycznych.

George Michael był pierwszym artystą, który spopularyzował biały soul na skalę muzyki pop. Album Michaela Faith był nie tylko na pierwszym miejscu amerykańskiej listy przebojów R&B, ale także zdobył nagrodę American Music Awards za najlepszy album w kategorii Soul/R&B.

Przedstawiciele białego soulu[edytuj | edytuj kod]

Stany Zjednoczone[edytuj | edytuj kod]

Polska[edytuj | edytuj kod]

Australia[edytuj | edytuj kod]


Wielka Brytania[edytuj | edytuj kod]

Włochy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Blue-Eyed-Soul Definicja muzyczna Allmusic

Blue-Eyed-Soul Przykłady na Soulwalking.co.uk