Biathlon na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 – sztafeta mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Olympic rings without rims.svg
Zimowe Igrzyska Olimpijskie 2006

Biathlon
Sztafeta mężczyzn
Złoty medal  Niemcy
Ricco Groß
Michael Rösch
Sven Fischer
Michael Greis
Srebrny medal  Rosja
Iwan Czeriezow
Siergiej Czepikow
Pawieł Rostowcew
Nikołaj Krugłow
Brązowy medal  Francja
Julien Robert
Vincent Defrasne
Ferréol Cannard
Raphaël Poirée
Biathlon na
Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006
Mężczyźni Kobiety
sprint sprint
bieg indywidualny bieg indywidualny
bieg pościgowy bieg pościgowy
bieg masowy bieg masowy
sztafeta sztafeta

Bieg sztafetowy mężczyzn podczas Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2006 został rozegrany 21 lutego w Cesana San Sicario. W skład każdej reprezentacji wchodziło czterech zawodników. Każdy z nich miał do pokonania 7,5-kilometrowy odcinek, podczas którego dwa razy strzelali – w pozycji leżącej oraz w pozycji stojącej.

Złoty medal zdobyła reprezentacja Niemiec, która biegła w składzie: Ricco Groß, Michael Rösch, Sven Fischer oraz Michael Greis. Drugie miejsce zajęła reprezentacja Rosji w składzie: Iwan Czeriezow, Siergiej Czepikow, Pawieł Rostowcew i Nikołaj Krugłow. Brązowy medal wywalczyli reprezentanci Francji: Julien Robert, Vincent Defrasne, Ferréol Cannard oraz Raphaël Poirée.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Bieg sztafetowy mężczyzn podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 2006 w Turynie był piątą tego rodzaju konkurencją w sezonie 2005/2006. Zawodnicy rywalizowali wcześniej w szwedzkim Östersund, austriackim Hochfilzen oraz niemieckim Oberhofie i Ruhpolding. Pierwsze zawody wygrała reprezentacja Norwegii, biegnąca w składzie: Stian Eckhoff, Egil Gjelland, Halvard Hanevold oraz Ole Einar Bjørndalen. Kolejne miejsca na podium zajęli Rosjanie oraz Francuzi[1]. Drugie zawody wygrali Niemcy, biegnący w składzie: Ricco Groß, Alexander Wolf, Sven Fischer i Michael Greis. Na podium ponownie stanęli Rosjanie i Francuzi[2]. Kolejne zawody – trzecie – odbyły się w styczniu w Oberhofie. Wtedy to, na najwyższym stopniu podium ponownie uplasowali się Niemcy, którzy pobiegli w identycznym składzie, jak podczas poprzednich zawodów. Drugie miejsce zajęli Rosjanie, a trzecie Białorusini[3]. Ostatnią rywalizację sztafet w Pucharze Świata przed igrzyskami wygrali po raz kolejny Niemcy, tym razem biegnący w składzie: Michael Rösch, Alexander Wolf, Sven Fischer, Michael Greis. Na podium znaleźli się również Austriacy oraz Norwegowie[4].

Mistrzostwo świata w tej konkurencji w 2005 roku wywalczyła reprezentacja Norwegii, biegnąca w składzie: Halvard Hanevold, Stian Eckhoff, Egil Gjelland oraz Ole Einar Bjørndalen. Drugie miejsce podczas mistrzostw zajęli Rosjanie, a trzecie Austriacy[5].

Na poprzednich igrzyskach złoty medal również zdobyli reprezentanci Norwegii: Halvard Hanevold, Frode Andresen, Egil Gjelland oraz Ole Einar Bjørndalen. Srebrny medal wywalczyła reprezentacja Niemiec, a brązowy reprezentanci Francji[6].

data miejscowość zwycięzcy drudzy trzeci źródło
czas strzelanie czas strzelanie czas strzelanie
Wyniki biegu sztafetowego w sezonie 2005/2006
29 listopada Szwecja Östersund  Norwegia[zespół 1]  Rosja[zespół 2]  Francja[zespół 3] [1]
1:17:51,5 1+8 1:17:56,8 0+6 1:18:28,6 0+6
11 grudnia Austria Hochfilzen  Niemcy[zespół 4]  Rosja[zespół 5]  Francja[zespół 6] [2]
1:20:58,3 1+5 1:21:35,5 0+7 1:22:01,4 0+6
4 stycznia Niemcy Oberhof  Niemcy[zespół 4]  Rosja[zespół 7]  Białoruś[zespół 8] [3]
1:25:19,8 1+13 1:25:52,0 0+11 1:25:56,4 0+14
12 stycznia Niemcy Ruhpolding  Niemcy[zespół 9]  Austria[zespół 10]  Norwegia[zespół 11] [4]
1:29:04,4 0+3 1:29:45,6 0+3 1:30:04,0 0+8
Wyniki biegu sztafetowego na Mistrzostwach Świata 2005
12 marca Austria Hochfilzen  Norwegia[zespół 1]  Rosja[zespół 7]  Austria[zespół 12] [5]
1:21:59,2 0+7 1:22:25,2 0+5 1:22:42,5 0+4
Wyniki biegu sztafetowego na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2002
20 lutego Stany Zjednoczone Salt Lake City  Norwegia[zespół 13]  Niemcy[zespół 14]  Francja[zespół 15] [6]
1:23:42,3 0+8 1:24:27,6 1+9 1:24:36,6 0+6

Lista startowa[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[7]

Lista startowa biegu sztafetowego:
Numer Reprezentacja Zawodnicy
1  Rosja Iwan Czeriezow
Siergiej Czepikow
Pawieł Rostowcew
Nikołaj Krugłow
2  Niemcy Ricco Groß
Michael Rösch
Sven Fischer
Michael Greis
3  Francja Julien Robert
Vincent Defrasne
Ferréol Cannard
Raphaël Poirée
4  Norwegia Halvard Hanevold
Stian Eckhoff
Frode Andresen
Ole Einar Bjørndalen
5  Białoruś Alaksandr Syman
Siarhiej Nowikau
Rustam Waliullin
Oleg Ryżenkow
6  Austria Daniel Mesotitsch
Friedrich Pinter
Ludwig Gredler
Christoph Sumann
7  Szwecja David Ekholm[a]
Jakob Börjesson
Björn Ferry
Mattias Nilsson
Carl Johan Bergman
8  Czechy Ondřej Moravec
Zdeněk Vítek
Roman Dostál
Michal Šlesingr
9  Ukraina Ołeksandr Biłanenko
Andrij Deryzemla
Aleksiej Korobiejnikow
Rusłan Łysenko
Numer Reprezentacja Zawodnicy
10  Słowacja Pavol Hurajt
Dušan Šimočko
Miroslav Matiaško
Marek Matiaško
11  Słowenia Janez Marič
Janez Ožbolt
Klemen Bauer
Matjaž Poklukar
12  Włochy Christian De Lorenzi
Rene Laurent Vuillermoz
Paolo Longo
Wilfried Pallhuber
13  Polska Wiesław Ziemianin
Tomasz Sikora
Michał Piecha
Krzysztof Pływaczyk
14  Łotwa Jānis Bērziņš
Edgars Piksons
Raivis Zīmelis
Ilmārs Bricis
15  Estonia Dimitri Borovik
Indrek Tobreluts
Roland Lessing
Priit Viks
16  Stany Zjednoczone Jay Hakkinen
Tim Burke
Lowell Bailey
Jeremy Teela
17  Japonia Tatsumi Kasahara
Hidenori Isa
Kyōji Suga
Shin’ya Saitō

Przebieg rywalizacji[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[8]

Pierwsza zmiana[edytuj | edytuj kod]

Liderem po pierwszej zmianie był Amerykanin Jay Hakkinen, który trzy razy dobierał nabój i wyprzedzał o 3,8 sekundy Czecha Ondřeja Moraveca. Na trzeciej pozycji do strefy zmian wbiegł Ricco Groß, który tracił 6,3 sekundy do lidera. Tylko jeden zawodnik – Julien Robert bezbłędnie wykonał swoje strzelanie. Dwóch zawodników pokonało jedną karną rundę, a Pavol Hurajt dwa razy musiał przebiec dodatkowy dystans.

Pierwsze dziesięć reprezentacji po pierwszej zmianie:

Lp. Reprezentacja Zawodnik Czas Strata Strzelanie zawodnika Strzelanie drużyny
1.  Stany Zjednoczone Jay Hakkinen 20:40,8 0+3
2.  Czechy Ondřej Moravec 20:44,6 +3,8 0+1
3.  Niemcy Ricco Groß 20:47,1 +6,3 0+1
4.  Włochy Christian De Lorenzi 20:48,8 +8,0 0+2
5.  Polska Wiesław Ziemianin 20:56,5 +15,7 0+1
6.  Rosja Iwan Czeriezow 21:10,0 +29,2 0+3
7.  Słowenia Janez Marič 21:19,3 +38,5 0+4
8.  Japonia Tatsumi Kasahara 21:22,1 +41,3 0+2
9.  Ukraina Ołeksandr Biłanenko 21:32,6 +51,8 0+3
10.  Norwegia Halvard Hanevold 21:33,1 +52,3 0+2

Druga zmiana[edytuj | edytuj kod]

Po drugiej zmianie na prowadzenie wysunęła się reprezentacja Niemiec. Michael Rösch bezbłędnie strzelał i o 24,4 sekundy wyprzedzał Rene Laurenta Vuillermoza. Na trzeciej pozycji znajdował się Tomasz Sikora, który tracił 28,1 sekundy do prowadzącego. Podczas drugiego strzelania trzech zawodników strzelało bezbłędnie. Zdeněk Vítek zmuszony był do pokonania karnej rundy.

Pierwsze dziesięć reprezentacji po drugiej zmianie:

Lp. Reprezentacja Zawodnik Czas Strata Strzelanie zawodnika Strzelanie drużyny[b]
1.  Niemcy Michael Rösch 40:29,6 0+0 0+1
2.  Włochy Rene Laurent Vuillermoz 40:54,0 +24,4 0+2 0+4
3.  Polska Tomasz Sikora 40:57,7 +28,1 0+1 0+2
4.  Francja Vincent Defrasne 41:19,1 +49,5 0+1 0+1
5.  Rosja Siergiej Czepikow 41:19,7 +50,1 0+0 0+3
6.  Czechy Zdeněk Vítek 41:32,0 +1:02,4 1+3 1+4
7.  Ukraina Andrij Deryzemla 41:42,9 +1:13,3 0+2 0+5
8.  Stany Zjednoczone Tim Burke 41:46,7 +1:17,1 0+6 0+9
9.  Norwegia Stian Eckhoff 41:55,2 +1:25,6 0+2 0+4
10.  Szwecja Björn Ferry 41:55,8 +1:26,2 0+3 0+7

Trzecia zmiana[edytuj | edytuj kod]

Biegnący na trzeciej zmianie reprezentant Niemiec – Sven Fischer utrzymał prowadzenie swojej reprezentacji. Niemiec zmuszony był do pokonania karnej rundy i jego przewaga zmalała do 18,5 sekundy nad reprezentacją Rosji, która awansowała na drugą pozycję. Pawieł Rostowcew dwa razy dobierał nabój. Na trzecie miejsce awansowała reprezentacja Francji, w której składzie na tej zmianie biegł Ferréol Cannard. Podczas trzeciej zmiany nikt nie wykonał bezbłędnego strzelania. Czterech zawodników musiało pokonać dodatkową rundę karną, trzech zawodników dwie rundy, a Raivis Zīmelis cztery razy biegł dodatkowy dystans.

Pierwsze dziesięć reprezentacji po trzeciej zmianie:

Lp. Reprezentacja Zawodnik Czas Strata Strzelanie zawodnika Strzelanie drużyny[b]
1.  Niemcy Sven Fischer 1:01:41,2 1+4 1+5
2.  Rosja Pawieł Rostowcew 1:01:59,7 +18,5 0+2 0+5
3.  Francja Ferréol Cannard 1:02:21,2 +40,0 0+2 0+3
4.  Szwecja Mattias Nilsson 1:02:23,3 +42,1 0+3 0+10
5.  Czechy Roman Dostál 1:02:29,7 +48,5 0+4 1+8
6.  Ukraina Aleksiej Korobiejnikow 1:02:35,6 +54,4 0+2 0+7
7.  Włochy Paolo Longo 1:02:47,2 +1:06,0 2+3 2+7
8.  Japonia Kyōji Suga 1:02:49,7 +1:08,5 0+3 0+7
9.  Stany Zjednoczone Lowell Bailey 1:03:03,8 +1:22,6 0+4 0+13
10.  Norwegia Frode Andresen 1:03:48,1 +2:06,9 2+5 2+9

Czwarta zmiana[edytuj | edytuj kod]

Po ostatnim strzelaniu prowadziła reprezentacja Niemiec. Biegnący na ostatniej zmianie Michael Greis trzy razy dobierał nabój i po wybiegnięciu ze strzelnicy miała 18,3 sekundy przewagi nad Rosjaninem Nikołajem Krugłowem. Na trzeciej pozycji biegł Szwed Carl Johan Bergman, która miała 13 sekund przewagi nad Francuzem Raphaëlem Poirée, jednak Poirée wyprzedził Bergmana i reprezentacja Francji zdobyła brązowy medal. Podczas ostatniej zmiany tylko Ole Einar Bjørndalen wykonał bezbłędne strzelanie. Dwóch zawodników pokonało jedną karną rundę oraz również dwóch pokonało dwie karne rundy.

Pierwsze dziesięć reprezentacji po ostatnim strzelaniu:

Lp. Reprezentacja Zawodnik Czas Strata Strzelanie zawodnika Strzelanie drużyny[b]
1.  Niemcy Michael Greis 1:15:46,7 0+3 1+8
2.  Rosja Nikołaj Krugłow 1:16:05,0 +18,3 0+1 0+6
3.  Szwecja Carl Johan Bergman 1:16:18,7 +32,0 0+2 0+12
4.  Francja Raphaël Poirée 1:16:31,7 +45,0 0+3 0+6
5.  Norwegia Ole Einar Bjørndalen 1:16:55,5 +1:08,8 0+0 2+9
6.  Czechy Michal Šlesingr 1:16:59,1 +1:12,4 0+3 1+11
7.  Ukraina Rusłan Łysenko 1:17:25,5 +1:38,8 1+4 1+11
8.  Włochy Wilfried Pallhuber 1:17:28,5 +1:41,8 0+3 2+10
9.  Stany Zjednoczone Jeremy Teela 1:18:12,0 +2:25,3 1+4 1+17
10.  Słowenia Matjaž Poklukar 1:18:25,2 +2:38,5 0+1 1+10

Dodatkowe informacje[edytuj | edytuj kod]

Podczas pierwszej zmiany najszybciej oba strzelania wykonał Julien Robert, któregi zsumowany czas wyniósł 1 minutę. Francuz przy tym nie popełnił żadnego błędu. Z uwzględnieniem wbiegu na strzelnicę, samego strzelania, wygiegu oraz pokonania ewentualnej rundy karnej, najlepszy czas miał Jay Hakkinen, który na wykonanie tych czynności potrzebowała 1 minutę i 53,8 sekundy. Na drugiej zmianie ze strzelaniami najszybciej uporała się Niemiec Michael Rösch. Potrzebował on 45 sekund na wykonanie samych strzelań, a na cały pobyt na strzelnicy (wbiegnięcie, strzelanie, wybiegnięcie) musiał poświęcić 1 minutę i 35 sekund. Na trzeciej zmianie strzelanie i pobyt na strzelnicy najmniej czasu zajął Francuzowi Ferréolowi Cannard. Strzelania wykonał w 1 minutę i 11 sekund, natomiast pobyt na strzelnicy[c] zajął jej 2 minutę i 5,7 sekundy. Na ostatniej zmianie najszybciej strzelania wykonała Norweg Ole Einar Bjørndalen – w czasie 40 sekund, nie popełniając żadnego błędu. Z uwzględnieniem wbiegu na strzelnicę, samego strzelania, wygiegu oraz pokonania ewentualnej rundy karnej, najlepszy czas miał także Norweg, który te czynności wykonał w czasie 1 minut i 28 sekund.

Na pierwszej zmianie najszybszy czas biegu miał[d] Christian De Lorenzi. Na drugiej – Björn Ferry, na trzeciej – Mattias Nilsson i na czwartej zmianie – Ole Einar Bjørndalen.

Pierwsza zmiana
Lp. Strzelania Pobyt na strzelnicy[c] Czas biegu[d]
1. Francja Julien Robert (1 min) Stany Zjednoczone Jay Hakkinen (1 min 53,8 s) Włochy Christian De Lorenzi (18 min 34,9 s)
2. Czechy Ondřej Moravec (1 min 6 s) Francja Julien Robert (1 min 54,2 s) Słowenia Janez Marič (18 min 41,5 s)
3. Niemcy Ricco Groß (1 min 7 s) Niemcy Ricco Groß (1 min 57,5 s) Czechy Ondřej Moravec (18 min 45,7 s)
Druga zmiana
Lp. Strzelania Pobyt na strzelnicy[c] Czas biegu[d]
1. Niemcy Michael Rösch (45 s) Niemcy Michael Rösch (1 min 35 s) Szwecja Björn Ferry (17 min 56,5 s)
2. Francja Vincent Defrasne (54 s) Francja Vincent Defrasne (1 min 45,9 s) Francja Vincent Defrasne (17 min 59,4 s)
3. Austria Friedrich Pinter (57 s) Łotwa Edgars Piksons (1 min 52,3 s) Włochy Rene Laurent Vuillermoz (17 min 59,7 s)
Trzecia zmiana
Lp. Strzelania Pobyt na strzelnicy[c] Czas biegu[d]
1. Francja Ferréol Cannard (1 min 11 s) Francja Ferréol Cannard (2 min 5,7 s) Szwecja Mattias Nilsson (18 min 4,4 s)
2. Ukraina Aleksiej Korobiejnikow (1 min 14 s) Ukraina Aleksiej Korobiejnikow (2 min 7,3 s) Niemcy Sven Fischer (18 min 11,9 s)
3. Rosja Pawieł Rostowcew
Włochy Paolo Longo (1 min 27 s)
Rosja Pawieł Rostowcew (2 min 17,3 s) Norwegia Frode Andresen (18 min 14,6 s)
Czwarta zmiana
Lp. Strzelania Pobyt na strzelnicy[c] Czas biegu[d]
1. Norwegia Ole Einar Bjørndalen (40 s) Norwegia Ole Einar Bjørndalen (1 min 28 s) Norwegia Ole Einar Bjørndalen (17 min 47,5 s)
2. Szwecja Carl Johan Bergman (1 min 6 s) Szwecja Carl Johan Bergman (1 min 56,1 s) Niemcy Michael Greis (17 min 56,7 s)
3. Słowenia Matjaž Poklukar (1 min 7 s) Rosja Nikołaj Krugłow (2 min 3,1 s) Francja Raphaël Poirée (18 min 1,3 s)

Wyniki końcowe[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiału źródłowego:[9]

Poz. Bib Reprezentacja Zawodnicy Strzelanie
zawodnika
Czas
zawodnika
Strzelanie
drużyny
Czas
drużyny
Strata
Gold medal icon.svg 2  Niemcy Ricco Groß 0+1 20:47,1 1+8 1:21:51,5
Michael Rösch 0+0 19:42,5
Sven Fischer 1+4 21:11,6
Michael Greis 0+3 20:10,3
Silver medal icon.svg 1  Rosja Iwan Czeriezow 0+3 21:10,0 0+6 1:22:12,4 +20,9
Siergiej Czepikow 0+0 20:09,7
Pawieł Rostowcew 0+2 20:40,0
Nikołaj Krugłow 0+1 20:12,7
Bronze medal icon.svg 3  Francja Julien Robert 0+0 21:33,8 0+6 1:22:35,1 +43,6
Vincent Defrasne 0+1 19:45,3
Ferréol Cannard 0+2 21:02,1
Raphaël Poirée 0+3 20:13,9
4. 7  Szwecja Jakob Börjesson 0+4 21:35,3 0+12 1:22:35,1 +43,6
Björn Ferry 0+3 20:20,5
Mattias Nilsson 0+3 20:27,5
Carl Johan Bergman 0+2 20:11,8
5. 4  Norwegia Halvard Hanevold 0+2 21:33,1 2+9 1:23:03,6 +1:12,1
Stian Eckhoff 0+2 20:22,1
Frode Andresen 2+5 21:52,9
Ole Einar Bjørndalen 0+0 19:15,5
6. 8  Czechy Ondřej Moravec 0+1 20:44,6 1+11 1:23:04,0 +1:12,5
Zdeněk Vítek 1+3 20:47,4
Roman Dostál 0+4 20:57,7
Michal Šlesingr 0+3 20:34,3
7. 9  Ukraina Ołeksandr Biłanenko 0+3 21:32,6 1+11 1:23:40,4 +1:48,9
Andrij Deryzemla 0+2 20:10,3
Aleksiej Korobiejnikow 0+2 20:52,7
Rusłan Łysenko 1+4 21:04,8
8. 12  Włochy Christian De Lorenzi 0+2 20:48,8 2+10 1:23:40,9 +1:49,4
Rene Laurent Vuillermoz 0+2 20:05,2
Paolo Longo 2+3 21:53,2
Wilfried Pallhuber 0+3 20:53,7
9. 16  Stany Zjednoczone Jay Hakkinen 0+6 20:40,8 1+17 1:24:23,4 +2:31,9
Tim Burke 0+6 21:05,9
Lowell Bailey 0+4 21:17,1
Jeremy Teela 1+4 21:19,6
10. 11  Słowenia Janez Marič 0+4 21:19,3 1+10 1:25:01,4 +3:09,9
Janez Ožbolt 0+1 20:57,9
Klemen Bauer 1+4 21:39,9
Matjaž Poklukar 0+1 21:04,3
11. 5  Białoruś Alaksandr Syman 0+5 22:04,4 1+15 1:25:04,1 +3:12,6
Siarhiej Nowikau 0+2 20:36,0
Rustam Waliullin 1+5 21:46,4
Oleg Ryżenkow 0+3 20:37,3
12. 17  Japonia Tatsumi Kasahara 0+2 21:22,1 2+11 1:25:15,6 +3:24,1
Hidenori Isa 0+2 20:39,0
Kyōji Suga 0+3 20:48,6
Shin’ya Saitō 2+4 22:25,9
13. 13  Polska Wiesław Ziemianin 0+1 20:56,5 2+10 1:26:57,0 +5:05,5
Tomasz Sikora 0+1 20:01,2
Michał Piecha 2+5 23:37,6
Krzysztof Pływaczyk 0+3 22:21,7
14. 10  Słowacja Pavol Hurajt 2+5 22:53,5 3+19 1:27:44,9 +5:53,4
Dušan Šimočko 0+3 21:37,2
Miroslav Matiaško 1+6 22:11,3
Marek Matiaško 0+5 21:02,9
15. 15  Estonia Dimitri Borovik 0+3 21:43,0 2+16 1:27:48,9 +5:57,4
Indrek Tobreluts 0+4 21:35,5
Roland Lessing 0+3 21:20,7
Priit Viks 2+6 23:09,7
16. 14  Łotwa Jānis Bērziņš 1+3 22:21,5 5+12 1:28:10,6 +6:19,1
Edgars Piksons 0+1 21:11,5
Raivis Zīmelis 4+6 23:55,2
Ilmārs Bricis 0+2 20:42,4
17. 6  Austria Daniel Mesotitsch 1+5 23:32,6 1+11 1:28:26,4 +6:34,9
Friedrich Pinter 0+0 21:50,5
Ludwig Gredler 0+3 21:54,1
Christoph Sumann 0+3 21:09,2

Po zawodach[edytuj | edytuj kod]

Opracowano na podstawie materiałów źródłowych:[10][11][12][13]

Pierwsze 15 reprezentacji klasyfikacji Pucharu Świata
w sztafecie mężczyzn po zawodach
:

Pozycja Reprezentacja Punkty Strata Zmiana[e]
1.  Niemcy 200 Increase2.svg 1
2.  Rosja 184 +16 Decrease2.svg 1
3.  Francja 169 +31 Steady2.svg
4.  Norwegia 164 +36 Steady2.svg
5.  Białoruś 147 +53 Steady2.svg
6.  Austria 145 +55 Steady2.svg
7.  Szwecja 145 +55 Steady2.svg
8.  Czechy 138 +62 Steady2.svg
9.  Ukraina 137 +63 Steady2.svg
10.  Słowacja 98 +102 Steady2.svg
11.  Włochy 93 +107 Increase2.svg 3
12.  Stany Zjednoczone 81 +119 Increase2.svg 6
13.  Finlandia 81 +119 Decrease2.svg 2
14.  Słowenia 78 +122 Decrease2.svg 1
15.  Szwajcaria 78 +122 Decrease2.svg 3

Pierwsze 15 reprezentacji klasyfikacji Pucharu Narodów po zawodach:

Pozycja Reprezentacja Punkty Strata Zmiana[e]
1.  Niemcy 5366 Steady2.svg
2.  Norwegia 5087 +279 Steady2.svg
3.  Rosja 4996 +370 Steady2.svg
4.  Francja 4666 +700 Steady2.svg
5.  Białoruś 4322 +1044 Steady2.svg
6.  Austria 4251 +1115 Steady2.svg
7.  Czechy 3908 +1458 Steady2.svg
8.  Szwecja 3854 +1512 Steady2.svg
9.  Ukraina 3690 +1676 Steady2.svg
10.  Włochy 3448 +1918 Steady2.svg
11.  Łotwa 3072 +2294 Steady2.svg
12.  Polska 2933 +2433 Steady2.svg
13.  Szwajcaria 2815 +2551 Steady2.svg
14.  Słowacja 2733 +2633 Steady2.svg
15.  Słowenia 2728 +2638 Steady2.svg

Składy zespołów[edytuj | edytuj kod]

  1. a b W składzie: Stian Eckhoff, Egil Gjelland, Halvard Hanevold, Ole Einar Bjørndalen
  2. W składzie: Filipp Szulman, Iwan Czeriezow, Pawieł Rostowcew, Nikołaj Krugłow
  3. W składzie: Julien Robert, Raphaël Poirée, Alexandre Aubert, Vincent Defrasne
  4. a b W składzie: Ricco Groß, Alexander Wolf, Sven Fischer, Michael Greis
  5. W składzie: Iwan Czeriezow, Nikołaj Krugłow, Pawieł Rostowcew, Siergiej Czepikow
  6. W składzie: Julien Robert, Vincent Defrasne, Ferréol Cannard, Raphaël Poirée
  7. a b W składzie: Siergiej Rożkow, Pawieł Rostowcew, Iwan Czeriezow, Nikołaj Krugłow
  8. W składzie: Ołeksij Ajdarow, Siarhiej Nowikau, Władimir Draczow, Oleg Ryżenkow
  9. W składzie: Michael Rösch, Alexander Wolf, Sven Fischer, Michael Greis
  10. W składzie: Daniel Mesotitsch, Wolfgang Perner, Ludwig Gredler, Christoph Sumann
  11. W składzie: Halvard Hanevold, Emil Hegle Svendsen, Frode Andresen, Stian Eckhoff
  12. W składzie: Daniel Mesotitsch, Friedrich Pinter, Wolfgang Rottmann, Christoph Sumann
  13. W składzie: Halvard Hanevold, Frode Andresen, Egil Gjelland, Ole Einar Bjørndalen
  14. W składzie: Ricco Groß, Peter Sendel, Sven Fischer, Frank Luck
  15. W składzie: Gilles Marguet, Vincent Defrasne, Julien Robert, Raphaël Poirée

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Początkowo do rywalizacji został zgłoszony David Ekholm (widnieje on na liście startowej), jednak w zawodach wziął udział Jakob Börjesson.
  2. a b c Do strzelania drużyny wliczone jest strzelanie wszystkich zawodników (łącznie z tym ostatnim).
  3. a b c d e W skład pobytu na strzelnicy wchodzi: dobiegnięcie do stanowiska strzelania, strzelanie, wybiegnięcie ze stanowiska oraz dobieg do punktu pomiaru czasu. Do czasu pobytu na strzelnicy wliczane są ewentualne rundy karne za niecelne strzały.
  4. a b c d e Czas biegu zawiera czas pokonania całego okrążenia z odjęciem czasu pobytu na strzelnicy oraz pokonania rund karnych za niecelne strzały.
  5. a b Zmiana pozycji w stosunku do klasyfikacji przed tymi zawodami.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b E.ON Ruhrgas World Cup Biathlon – Östersund (Sweden) (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-06].
  2. a b E.ON Ruhrgas World Cup Biathlon – Hochfilzen (Austria) (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-06].
  3. a b E.ON Ruhrgas World Cup Biathlon – Oberhof (Germany) (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-06].
  4. a b E.ON Ruhrgas World Cup Biathlon – Ruhpolding (Germany) (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-06].
  5. a b BIATHLON WORLD CHAMPIONSHIPS – Hochfilzen (Austria) (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-06].
  6. a b OLYMPIC WINTER GAMES – Salt Lake City, UT – Soldier Hollow (USA) (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-06].
  7. START LIST / LISTE DE DÉPART (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2016-06-06].
  8. COMPETITION ANALYSIS / ANALYSE DE LA COMPÉTITION (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-07].
  9. FINAL RESULTS / RÉSULTATS DÉFINITIFS (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-07].
  10. E.ON Ruhrgas World Cup Biathlon – Ruhpolding (Germany) MEN'S WORLD CUP RELAY SCORES INTERMEDIATE AFTER 4 COMPETITIONS (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-07].
  11. MEN'S WORLD CUP RELAY SCORES SCORES DU RELAIS DE LA COUPE DU MONDE HOMMES FINAL RESULT – 4 OF 5 RESULTS SCORED (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-07].
  12. MEN'S NATIONS CUP SCORES / SCORE DE LA COUPE DES NATIONS HOMMES INTERMEDIATE AFTER 14 COMPETITIONS (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-07].
  13. MEN'S NATIONS CUP SCORES / SCORE DE LA COUPE DES NATIONS HOMMES INTERMEDIATE AFTER 15 COMPETITIONS (ang.). International Biathlon Union. [dostęp 2017-06-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]