Biblioteka Narodowa Finlandii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kansalliskirjasto
Ilustracja
Budynek główny Biblioteki Narodowej Finlandii
Państwo  Finlandia
Miejscowość Helsinki
Wielkość zbiorów ponad 7,5 mln egz.
Rodzaje zbiorów książki, periodyki, mikrofilmy, multimedia, akcydensy, rękopisy i in.
Położenie na mapie Finlandii
Mapa lokalizacyjna Finlandii
Kansalliskirjasto
Kansalliskirjasto
Ziemia60°10′13″N 24°57′01″E/60,170278 24,950278
Strona internetowa

Biblioteka Narodowa Finlandii (fiń. Kansalliskirjasto) – fińska biblioteka narodowa, znajdująca się w Helsinkach. Od 2006 jest częścią Uniwersytetu Helsińskiego.

Funkcjonowanie i zbiory[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka Narodowa jest zarazem Biblioteką Uniwersytetu Helsińskiego, jest więc prowadzona oraz finansowana przez ten uniwersytet. Jak każda biblioteka w Finlandii jest zarządzana i sponsorowana przez swoje organizacje, które decydują o budżecie, działalności oraz o panujących w niej zasadach[1]. Według fińskiego prawa Bibliotece Narodowej przysługuje pięć egzemplarzy obowiązkowych wszystkich materiałów drukowanych w Finlandii. Oprócz druków, zapisów dźwięku, mikrofilmów Biblioteka archiwizuje wybrane strony www (od ostatniej dekady), treści z Twittera i wybrane filmy z YouTube[2]. W 1981 przyznano jej egzemplarz obowiązkowy nagrań dźwiękowych, a w 2008 weszło w życie analogiczne prawo dotyczące publikacji elektronicznych[3].

Zbiory Biblioteki Narodowej Finlandii liczą 3 mln książek i czasopism, 685 000 mikrofilmów i mikrofiszek oraz ponad 4 mln jednostek innych rodzajów zbiorów (rękopisów, muzykaliów, dokumentów życia społecznego, map) – łącznie 7 685 000 woluminów[4]. Zbiory cyfrowe BNF obejmują 5,4 mln stron czasopism, 3,2 mln stron gazet, 129 400 stron dokumentów życia społecznego[2]. Większość kolekcji Biblioteki znajduje się w Kirjaluola („Jaskini książek”), podziemnym bunkrze o kubaturze 57 600 m³, wydrążonym w litej skale pod biblioteką[5].

Główne jednostki organizacyjne[edytuj | edytuj kod]

  • Biblioteka Naukowa (ang. Research Library), odpowiedzialna m.in. za organizację wydarzeń kulturalnych (wystaw, koncertów), konferencji naukowych, seminariów i warsztatów. To ona gromadzi i udostępnia zbiory oraz opracowuje i przetwarza dane o zasobach piśmiennictwa narodowego.
  • Centrum konserwacji i digitalizacji (ang. Center for Preservation and Digitisation), które odpowiada za politykę konserwacji oraz politykę digitalizacji Biblioteki Narodowej.
  • Usługi sieciowe Biblioteki Narodowej (ang. Library Network Service), koordynujące biblioteczne usługi sieciowe w całym kraju. Wszystkie fińskie biblioteki współpracują na bieżąco z BNF[4].

Katalog i bazy danych dostępne online[edytuj | edytuj kod]

  • HELKA jest to katalog, który zawiera informacje o książkach, wydawnictwach ciągłych, artykułach, materiałach archiwalnych, dokumentach dźwiękowych, drukach muzycznych, mapach, rękopisach i plikach komputerowych Biblioteki. W katalogu można wyszukiwać dane w trzech językach: fińskim, szwedzkim oraz angielskim.

Bazy danych:

  • Fennica – Bibliografia Narodowa Finlandii
  • Arto – Bibliograficzna Baza Czasopism Fińskich
  • Viola – Dyskografia Narodowa i Bibliografia Narodowa Nut
  • Linda – Wspólny Katalog Fińskich Bibliotek Uniwersyteckich[4].

Galeria zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. A. Nowakowska. Sieć bibliotek w Finlandii. „Bibliotekarz Zachodniopomorski”. 3, s. 54–59, 2007 (pol.). 
  2. a b Polityka kształtowania zbiorów w Bibliotece Narodowej Finlandii: lata 2016–2020, Bibliografia Analityczna Bibliotekoznawstwa i Informacji Naukowej [dostęp 2017-12-11] (pol.).
  3. Iwona Pugacewicz, Dorota Grabowska. Biblioteczna różnorodność z fińskiej perspektywy. „Poradnik Bibliotekarza”. 10, s. 18–23, 2007 (pol.). 
  4. a b c Sylwia Mądro: Analiza porównawcza fińskiej Biblioteki Narodowej (Biblioteki Uniwersytetu w Helsinkach) oraz polskiej Biblioteki Narodowej. Niepublikowana praca seminaryjna, 2012. (pol.)
  5. National Library of Finland, Helsinki, CruiseBe [dostęp 2017-12-11] (ang.).