Biblioteka statyczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Biblioteka statyczna (ang. static library) - to w informatyce rodzaj biblioteki funkcji i podprogramów, która łączona jest z programem w momencie konsolidacji. W przypadku narzędzi dostarczonych przez Microsoft dla systemów z rodziny Windows pliki bibliotek mają zazwyczaj rozszerzenia .lib lub .obj, natomiast dla pakietów w systemach z rodziny Unix (np. GCC) i ich portach dla systemu Microsoftu (jakim jest np. MinGW) są to .a lub .o.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]