Biełteleradyjokampanija
 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Siedziba | |
| Data powstania |
1 stycznia 1956 |
| Forma prawna |
nadawca państwowy |
| Dyrektor | |
| Strona internetowa | |
Biełteleradyjokampanija (biał. Белтэлерадыёкампанія, ros. Белтелерадиокомпания, trb. Biełtieleradiokompanija), właściwie Narodowa Państwowa Spółka Telewizyjno-Radiowa Republiki Białorusi (biał. Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Рэспублікі Беларусь, trb. Nacyjanalnaja dziarżaunaja teleradyjokampanija Respubliki Biełaruś; ros. Национальная государственная телерадиокомпания Республики Беларусь, trb. Nacyonalnaja gosudarstwiennaja tieleradiokompanija Riespubliki Biełarus’) – białoruski państwowy nadawca radiowo-telewizyjny, założony 1 stycznia 1956 jako Biełteleradyjo[1].
Biełteleradyjokampanija wspiera prezydenturę Alaksandra Łukaszenki i rozpowszechnia poglądy przywódców politycznych, w tym w szczególności propagandę na Białorusi.
W latach 1993–2021 była aktywnym członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU) jako Belarusian Television and Radio Company (BTRC)[2].
Kanały telewizyjne
[edytuj | edytuj kod]- Biełaruś-1 – główny kanał
- Biełaruś-2 – kanał o tematyce sportowo-rozrywkowej, na jego częstotliwościach dwa razy dziennie emitowany jest segment regionalny
- Biełaruś-3 – kanał o tematyce kulturalnej, nadający głównie w języku białoruskim
- Biełaruś-4 – pasmo wspólne oddziałów terenowych dla obwodów: brzeskiego, grodzieńskiego, homelskiego, mińskiego, mohylewskiego i witebskiego
- Biełaruś-5 – kanał o tematyce sportowej
- Biełaruś-24 – międzynarodowy kanał przeznaczony dla białoruskiej diaspory
- NTV-Biełaruś – białoruski odpowiednik rosyjskiego kanału NTV
Stacje radiowe
[edytuj | edytuj kod]- Pierszy nacyjanalny kanał biełaruskaha radyjo – główna stacja
- Radio Białoruś – stacja nadająca dla zagranicy w siedmiu językach (angielskim, białoruskim, hiszpańskim, niemieckim, polskim i rosyjskim)
- Kultura – stacja o tematyce kulturowej
- Radyus-FM – radio młodzieżowe
- Stalica – stacja o tematyce regionalnej
Cenzura i propaganda
[edytuj | edytuj kod]Międzynarodowi eksperci i białoruska opozycja określają telewizję państwową jako jeden z najważniejszych instrumentów propagandowych autorytarnego reżimu Alaksandra Łukaszenki. Jest oskarżany o rozpowszechnianie dezinformacji, opowiadanie się za represjami politycznymi, manipulowanie wynikami wyborów i szkodzenie krytykom reżimu[3][4].
Według reportażystki TV która odeszła z BTRC podczas protestów na Białorusi w sierpniu 2020 roku telewizja była ostro ocenzurowana[5]. Na przykład była lista osób, których imiona są niedozwolone być w wiadomościach, gdzie byli politycy opozycji, była czarna lista ekonomistów i politologów, od kogo nie można było brać komentarze, też było również niemożliwe wymówić słowa „stalinizm”, „kult jednostki”, „Gułag”[5]. Istnienie cenzury potwierdził także dziennikarz telewizyjnej agencji informacyjnej Alaksandr Łuczonak, który również zrezygnował w proteście przeciwko propagandzie[6].
Sankcje
[edytuj | edytuj kod]Na pracowników i kadrę kierowniczą państwowych stacji telewizyjnych, w tym stacji BTRC, nałożono kilkakrotnie sankcje UE[7][8][9], USA[8], Wielkiej Brytanii[10] oraz Szwajcarii[11][12].
W 2022 roku BTRC została umieszczona na listach sankcyjnych Unii Europejskiej, Kanady, Szwajcarii i Ukrainy[13].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ TV Channels » Television » Belteleradiocompany [online], www.tvr.by [dostęp 2019-10-11] [zarchiwizowane z adresu 2014-04-15].
- ↑ Belarus: EBU Suspends BTRC’s Membership [online], Eurovoix, 1 lipca 2021 [dostęp 2021-07-01] (ang.).
- ↑ Сергій Лещенко: Посол Польщі Генрик Літвін: Втратити добрий час – це великий ризик для України. Ukraińska prawda, 2011-11-08. [dostęp 2021-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-23)]. Cytat: Або подивіться на ситуацію в мас-медіа. У Білорусії існують тільки державні ЗМІ, крім інтернету. А так звані незалежні білоруські газети працюють в таких умовах, що можна сказати, що вони стали тільки орнаментом для системи. Телебачення в Білорусії є виключно державною пропагандою (ukr.).
- ↑ Edward Lucas, Edward Lucas Podcast: Belarus propaganda [online], 20 stycznia 2017 [dostęp 2021-05-05] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-06], Cytat: in Belarus the state television maintains Soviet levels of venom and mendacity (ang.).
- 1 2 Татьяна Неведомская: Машина пропаганды в Беларуси: бывшие журналисты госСМИ о своей работе. Deutsche Welle, 2020-08-29. [dostęp 2020-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-09-07)]. (ros.).
- ↑ Яна Ставская: В Беларуси журналист уволился с госТВ и объяснил, как работает пропаганда Лукашенко. Ukraińska Niezależna Agencja Informacyjna, 2020-08-13. [dostęp 2020-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-27)]. (ros.).
- ↑ Поўны спіс 208 беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд у ЕС. Nasza Niwa, 2011-10-11. [dostęp 2021-05-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-22)]. (biał.).
- 1 2 Мария Садовская, Суровые и спорные [online], Белорусы и рынок [dostęp 2009-07-28] [zarchiwizowane z adresu 2012-12-08] (ros.).
- ↑ EUR-Lex – 02012D0642-20210621 – EN – EUR-Lex [online], EUR-Lex [dostęp 2021-08-05] (pol.).
- ↑ CONSOLIDATED LIST OF FINANCIAL SANCTIONS TARGETS IN THE UK. Office of Financial Sanctions Implementation HM Treasury, 2021-06-25. (ang.).
- ↑ Michael Shields, Kevin Liffey: Swiss widen sanctions list against Belarus. Reuters, 2021-07-07. [dostęp 2021-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-07)]. (ang.).
- ↑ Sanctions program: Belarus: Verordnung vom 11. Dezember 2020 über Massnahmen gegenüber Belarus (SR 946.231.116.9), Anhang 1 Origin: EU Sanctions: Art. 2 Abs. 1 (Finanzsanktionen) und Art. 3 Abs. 1 (Ein- und Durchreiseverbot). Staatssekretariat für Wirtschaft, 2021-07-07. [dostęp 2021-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-07-07)]. (ang.).
- ↑ Belteleradio Company
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Oficjalna strona (biał. • ros. • ang.)
- Informacja w języku angielskim (ang.)