Bieńkówka (województwo małopolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bieńkówka
Państwo  Polska
Województwo małopolskie
Powiat suski
Gmina Budzów
Liczba ludności 2300
Strefa numeracyjna (+48) 33
Kod pocztowy 34-212
Tablice rejestracyjne KSU
SIMC 0048981
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Bieńkówka
Bieńkówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bieńkówka
Bieńkówka
Ziemia49°46′32″N 19°46′04″E/49,775556 19,767778
Strona internetowa miejscowości

Bieńkówkawieś w Polsce położona w województwie małopolskim, w powiecie suskim, w gminie Budzów, między północnym zboczem Koskowej Góry (866 lub 874 m n.p.m.) a południowym Babicy (727 m n.p.m.). Podzielona jest na jednostki administracyjne zwane rolami. m.in.: Nieckulówka, Pabisówka, Zagrody Dolne

Spod Koskowej Góry wypływa potok Kotońka, który wpływa do rzeczki Skorutówka. Wieś Bieńkówka założona została przez króla Polski Kazimierza Wielkiego w 1366 roku.

We wsi barokowy kościół pw. Trójcy Świętej, jednonawowy z czworościenną wieżą. Konsekrowany 7 lipca 1797 roku (rok utworzenia parafii). W ołtarzu głównym znajduje się łaskami słynący obraz Matki Bożej Bieńkowskiej (nieoficjalnie koronowany). Na zasłonie XIX w. wizerunek Trójcy Świętej wykonany przez Jana Stankiewicza z Oświęcimia. Dwa rokokowe ołtarze boczne, późnobarokowa ambona oraz dwie kamienne kropielnice. W latach 80. ubiegłego stulecia kościół został odnowiony, wtedy to m.in. odtworzono dawne ogrodzenie kościoła, z tego okresu pochodzą także nowe witraże, dzieło Mirona Norwicza. Najbliższe gimnazjum znajduje się w Budzowie.

W kościele tym była ochrzczona błogosławiona Rozalia Celakówna. Przed tutejszym ołtarzem Matki Boskiej złożyła też prywatne śluby.

Z Bieńkówki pochodził i poniósł tam śmierć Jan Rusin (1889-1946)[1][2].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa bielskiego.

Przypisy

  1. Jan Rusin. Nekrolog. „Rzeczpospolita”, s. 1, Nr 183 z 6 lipca 1946. 
  2. Jan Rusin. Nekrolog. „Dziennik Polski”, s. 2, Nr 183 z 6 lipca 1946. 

Zobacz też[edytuj]