Biechów (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biechów
wieś
Ilustracja
Pałac w Biechowie na litografii A. Dunckera
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat nyski
Gmina Pakosławice
Liczba ludności (2011) 320[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-314[2]
Tablice rejestracyjne ONY
SIMC 0501370
Położenie na mapie gminy Pakosławice
Mapa konturowa gminy Pakosławice, po lewej znajduje się punkt z opisem „Biechów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Biechów”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Biechów”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Biechów”
Ziemia50°33′18″N 17°15′13″E/50,555000 17,253611

Biechów (niem. Bechau, ok. 1300 roku - Bechow)[3][4] - wieś w Polsce, położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Pakosławice[5].

W latach 1975–1998 wieś administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

We wsi ma swoją siedzibę leśnictwo Biechów, które należy do nadleśnictwa Prudnik (obręb Szklary)[6].

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wywodzi się od imienia Biech - Benedykt. W księdze łacińskiej Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis (pol. Księga uposażeń biskupstwa wrocławskiego) spisanej za czasów biskupa Henryka z Wierzbna w latach 1295–1305 miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej formie Bechow w szeregu wsi lokowanych na prawie polskim iure polonico[7][8].

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Biechów[5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0501386 Godkowice przysiółek
0501392 Radowice przysiółek

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o wsi pochodzą z XIII wieku kiedy to związana była z kasztelanią otmuchowską. Posiadłości lokowane początkowo na prawie polskim przeszły końcem XV wieku na prawo niemieckie. Biechowskie posiadłości przechodziły wielokrotnie z rąk do rąk. Należały między innymi do rodzin: Stosche, Wirchlass und Rosenber, von Starhemberg, von Hoditz, von Mintbach, a od 1856 do 1945 do rodziny Matuschka. Dobra ziemskie w Biechowie były zgromadzone w ramach folwarku, który był stale modernizowany, aż do ostatniej przebudowy w 1904 roku.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kaplica Matki Boskiej Łaskawej

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[9]:

  • zespół pałacowy, neorenesansowy, który od 1658 do 1720 pozostawał w rękach rodziny von Hoditz. Na początku XIX wieku przeszedł na własność rodziny Matuschka. W latach 1856-1863, w miejsce spalonego w 1854 pałacu, powstał obecny zespół pałacowy według planów architekta Karla Lüdecke z Wrocławia na zlecenie hrabiego Eloi (Eligiusza) Marii Matuschka-Topolczan. Po objęciu kontroli nad ziemia nyską przez administrację polską, ówczesne władze zabezpieczyły zachowany od zniszczeń wojennych majątek w ramach kolekcji tworzonego muzeum w Nysie:
    • Pałac w Biechowie, z l. 1863-65, 1904 r., do 2012 roku był siedzibą Technikum Zawodowego
    • park krajobrazowy, z poł. XIX w. z różnorodnym drzewostanem, znajduje się w otoczeniu pałacu. W parku przypałacowym do 1945 r. istniał jeden z nielicznych psich cmentarzy oraz boisko do gry w tenisa. Do parku pałacowego przylega rozległy mieszany kompleks leśny, na terenie którego mieści się ścieżka dydaktyczna "Wąwozy Biechowskie", a tuż przy samej drodze w kierunku do Grodkowa rośnie 400-letni dąb
    • portiernia, z 1904 r.

poza rejestrem:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 42 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. https://treemagic.org/rademacher/www.verwaltungsgeschichte.de/neisse.html
  4. Bechau 1) Kr. Neisse, meyersgaz.org [dostęp 2021-08-31].
  5. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Leśnictwa - Nadleśnictwo Prudnik - Lasy Państwowe, www.prudnik.katowice.lasy.gov.pl [dostęp 2020-01-17].
  7. Liber fundationis episcopatus Vratislaviensis online
  8. H. Markgraf, J. W. Schulte, "Codex Diplomaticus Silesiae T.14 Liber Fundationis Episcopatus Vratislaviensis", Breslau 1889
  9. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 79. [dostęp 28.12.2012].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wzgórza Niemczańsko-Strzelińskie. Przedgórze Paczkowskie. Słownik Geografii Turystycznej Sudetów, tom 21 A-M, pod red. M. Staffy, Wydawnictwo I-BIS, Wrocław 2008, ss. 96-100.
  • M.Gaworski, Zamki i pałace Opolszczyzny. Podróż w nieznane, 2007.
  • Wypisy do dziejów ziemi nyskiej, pod red. F.Hawranka, Opole 1980, s.196.