Biedaszyb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Biedaszyb w Ashland (USA)

Biedaszyb – (żarg., nazwa pochodzi z lat 30. XX wieku[1]) – wyrobisko górnicze (szybik lub sztolnia) wykonane w pobliżu wychodni w sposób nielegalny, udostępniające węgiel[1], najczęściej węgiel kamienny. Osoba urabiająca węgiel z wykorzystaniem biedaszybu to biedaszybikarz[2].

Biedaszyby najliczniej powstawały na Górnym Śląsku[3] w okresie kryzysu gospodarczego w latach 1929-1933, stanowiły nierzadko jedyne źródło utrzymania pracujących przy nich całych rodzin. Węgiel z biedaszybów był tańszy niż sprzedawany przez kopalnie, co stało się powodem niszczenia biedaszybów poprzez wysadzanie ich w powietrze i ścigania przez policję biedaszybników.

Obecnie[kiedy?] biedaszyby powstały w Wałbrzychu. Korzyści wynikające z wydobywania węgla czerpią głównie bezrobotni, którzy sprzedają węgiel po niższej cenie. Z uwagi na nieprzestrzeganie przepisów BHP oraz pracy wykonywanej przez osoby niewykwalifikowane, jest to działalność bardzo niebezpieczna i powoduje liczne wypadki, w tym śmiertelne.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]

  • Stanisław Gajda: Gwara górnicza. W: Górniczy stan w wierzeniach, obrzędach, humorze i pieśniach. Dorota Simonides (red.). Katowice: Śląski Instytut Naukowy, 1988. ISBN 8370080677.

Linki zewnętrzne[edytuj]