Biedrzychowice (województwo opolskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie opolskim. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Biedrzychowice
wieś
Ilustracja
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat prudnicki
Gmina Głogówek
Liczba ludności (2011) 788[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 48-256[2]
Tablice rejestracyjne OPR
SIMC 0493729
Położenie na mapie gminy Głogówek
Mapa konturowa gminy Głogówek, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Biedrzychowice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Biedrzychowice”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, na dole znajduje się punkt z opisem „Biedrzychowice”
Położenie na mapie powiatu prudnickiego
Mapa konturowa powiatu prudnickiego, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Biedrzychowice”
Ziemia50°20′12″N 17°56′22″E/50,336667 17,939444

Biedrzychowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Friedersdorf[3], cz. Bedřichowice[4], śl. Biydrzichowice) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie prudnickim, w gminie Głogówek[5]. Historycznie leży na Górnym Śląsku, na ziemi prudnickiej. Położona jest na terenie Płaskowyżu Głubczyckiego, będącego częścią Niziny Śląskiej. Przepływa przez nią rzeka Stradunia.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Według danych na 2011 wieś była zamieszkana przez 788 osób[6].

Nieoficjalną częścią wsi jest Kapełków[7].

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wieś jest położona w południowo-zachodniej Polsce, w województwie opolskim, około 13 km od granicy z Czechami, w zachodniej części Płaskowyżu Głubczyckiego. Należy do Euroregionu Pradziad[8]. Leży na terenie Nadleśnictwa Prudnik (obręb Prudnik)[9]. Przez granice administracyjne wsi przepływa rzeka Stradunia.

Środowisko naturalne[edytuj | edytuj kod]

W Biedrzychowicach panuje klimat umiarkowany ciepły. Średnia temperatura roczna wynosi +8,4 °C. Duże zróżnicowanie dotyczy termicznych pór roku. Średnie roczne opady atmosferyczne w rejonie Biedrzychowic wynoszą 633 mm. Dominują wiatry zachodnie[10].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś wzmiankowana po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1228 roku wydanym przez Kazimierza I opolskiego gdzie zanotowana została w szeregu miejscowości założonych na prawie polskim iure polonico[11] w zlatynizowanej, staropolskiej formie Bedrchovici[12].

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod polską nazwą Biedrzichowice oraz nazwą niemiecką Friedersdorf[13]. Topograficzny opis Górnego Śląska z 1865 roku notuje wieś pod obecnie stosowaną, polską nazwą Biedrzychowice, a także niemiecką Friedersdorf we fragmencie: „Friedersdorf (1430 Fredrichsdorf, 1534 Biedrzichowitz, polnisch Biedrzychowice)”[14].

W latach 1945–1954 siedziba gminy Biedrzychowice.

Liczba mieszkańców wsi[edytuj | edytuj kod]

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze kościoła Wniebowzięcia NMP

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[18]:

  • kościół par. pw. Wniebowzięcia NMP, z XIV w., k. XVIII w., 1930 r.
  • cmentarz parafialny
  • kapliczka, przy domu nr 3, z XIX w.
  • dom na folwarku, z XIX w., nie istnieje.

Transport[edytuj | edytuj kod]

Przez Biedrzychowice przebiega droga krajowa

Sport[edytuj | edytuj kod]

W Biedrzychowicach działa kobiecy klub piłkarski LKS Rolnik Biedrzychowice. W sezonie 2019/2020 występował w Ekstralidze[19].

Ludzie urodzeni w Biedrzychowicach[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność – struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2016-09-23].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych – Poczta Polska. „Spis numerów adresowych”, s. według indeksu nazw, 2013. Warszawa: Poczta Polska S.A.. 
  3. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262).
  4. František Machát, Podrobná mapa Moravy a Slezska, digitalniknihovna.cz, 1922 [dostęp 2020-12-05] (cz.).
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200).
  6. a b c d e Wieś Biedrzychowice w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2020-05-17] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  7. Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG.
  8. Mapa interaktywna, emapy.com [dostęp 2020-02-25].
  9. Bank Danych o Lasach – Mapa, bdl.lasy.gov.pl [dostęp 2021-01-23].
  10. Klimat: Biedrzychowice: Klimatogram, wykres temperatury, tabela klimatu – Climate-Data.org, pl.climate-data.org [dostęp 2020-05-17].
  11. Colmar Grünhagen 1857 ↓, s. 4.
  12. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 145.
  13. Johann Knie 1830 ↓, s. 159.
  14. Felix Triest 1865 ↓, s. 1081.
  15. Erdbeschreibung der Preußischen Monarchie, Hemmerde & Schwetschke, 1793 [dostęp 2020-05-17] (niem.).
  16. Willkommen bei Gemeindeverzeichnis.de, www.gemeindeverzeichnis.de [dostęp 2020-05-17].
  17. a b Deutsche Verwaltungsgeschichte Schlesien, Kreis Neustadt, treemagic.org [dostęp 2020-05-17].
  18. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 104. [dostęp 2013-01-09].
  19. Skarb – Rolnik Biedrzychowice (k), www.90minut.pl [dostęp 2020-06-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Erster Band. Urkunden des klosters Czarowanz. Breslau: Josef Max & COMP., 1857.
  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.
  • Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schlesien... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • Felix Triest: Topographisches handbuch von Oberschlesien. Breslau: Verlag von Wilh. Gottl. Korn, 1865.