Biegun południowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
1. Południowy biegun geograficzny
2. Południowy biegun magnetyczny (2007)
3. Południowy biegun geomagnetyczny
4. Południowy biegun niedostępności
Biegun południowy

Biegun południowy – najbardziej wysunięty na południe punkt na Ziemi. Określany na kilka różnych sposobów.

Południowy biegun geograficzny – południowy biegun geograficzny to miejsce, gdzie oś obrotu Ziemi przecina jej powierzchnię. Pierwszym człowiekiem, który do niego dotarł był Roald Amundsen (14 grudnia 1911 roku). Jako drugi dokonał tego Robert Falcon Scott (18 stycznia 1912 roku)[1][2].

Południowy biegun magnetyczny – punkt najbliższy południowego bieguna geograficznego, w którym linie pola magnetycznego biegną prostopadle do powierzchni Ziemi. Obecnie znajduje się w Antarktyce. Po raz pierwszy dotarł do niego 15 stycznia 1909 r. Edgeworth David z dwoma towarzyszami (Douglas Mawson i Leo Cotton)[3].

Południowy biegun geomagnetyczny – najbliższy południu właściwemu biegun pola geomagnetycznego.

Południowy biegun niedostępności – zlokalizowany współrzędnymi: 85°50′S 65°47′E/-85,833333 65,783333 punkt Antarktydy, który jest najbardziej odległy od Oceanu Południowego.

Południowy biegun zimna – znajduje się koło rosyjskiej stacji antarktycznej Wostok. Zanotowano na nim temperaturę –89,6 °C.

Średnia temperatura i opady dla Bieguna Południowego
Miesiąc Sty Lut Mar Kwi Maj Cze Lip Sie Wrz Paź Lis Gru Roczna

Średnie dobowe temperatury [°C] -26 -40 -53 -57 -58 -59 -60 -59 -59 -51 -38 -28 -50

Opady [mm] 0.3 0.6 0.2 0.1 0.2 0.1 0 0 0.1 0.1 0.1 0.3 2,3
Średnie usłonecznienie (w godzinach) 406 497 195 0 0 0 0 0 34 390 558 616 2698
Źródło:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Scott Robert Falcon. Encyklopedia PWN. [dostęp 2012-01-17].
  2. Robert Falcon Scott. Encyclopædia Britannica Online. [dostęp 2012-01-17].
  3. South Magnetic Pole reached 1909 (ang.). W: 100 years of Australian Antarctic Expeditions (AAE) [on-line]. centenary.antarctica.gov.au. [dostęp 2012-07-12].