Bielany (Warszawa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy warszawskiej dzielnicy. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Herb Warszawy Bielany
Dzielnica Warszawy
Ilustracja
Herb
Herb
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Miasto Warszawa
Zarządzający Tomasz Mencina
Powierzchnia 32,34 km²
Populacja (31.12.2014)
• liczba ludności

131 934[1]
• gęstość 4080[1] os./km²
Tablice rejestracyjne WD
Plan Bielan
Plan Bielan
Położenie na mapie Warszawy
Położenie na mapie
Strona internetowa
Portal Portal Polska

Bielany – dzielnica Warszawy położona w lewobrzeżnej części miasta.

Jest jedną z 18 dzielnic – jednostek pomocniczych m.st. Warszawy[2].

Według danych GUS 1 stycznia 2015 dzielnica Bielany miała powierzchnię 32,34 km², a liczba mieszkańców (stan na 31 grudnia 2014) wynosiła 131 934[1].

Podział na obszary[edytuj]

Według MSI Bielany dzielą się na obszary[3] (nie jest to jednak podział administracyjny):

Podział ten został skorygowany z dzielnicą Bielany Uchwałą nr 1808 Zarządu Gminy Warszawa-Bielany z dnia 29 maja 2001 r[4].

Historia[edytuj]

Koszary szyjowe Fortu Wawrzyszew

Na obszar dzisiejszych Bielan składały się dawniej wsie znajdujące się daleko poza granicami miasta Warszawy. Do gęściej zaludnionych należały wsie Pólków, Buraków (dzisiejszy Marymont i Las Bielański), Słodowiec i Wawrzyszew. Duże znaczenie dla miejscowej gospodarki miała rzeczka Rudawka, zasilająca liczne młyny wodne i stawy oraz gospodarka drewnem.

W drugiej połowie XVII wieku na Bielany sprowadzono spod Krakowa zakon kamedułów, który otrzymał tu liczne nadania ziemi i wzniósł zespół budynków klasztornych. Oddzielnie rozwijały się Młociny jako fragment dóbr królewskich – w XVIII wieku powstał tu pałac dla ministra Bruhla. W XVIII wieku została założona wieś Wólka, późniejsza Wólka Węglowa, której nazwa wskazuje na jakąś formę zwolnienia ludności od powinności względem dworu czy starosty. W tym okresie rozwinął się także Marymont wokół królewskiego dworu.

Wiek XIX związany jest z rozbudową Twierdzy Warszawa, szczególnie w latach 80. XIX wieku, kiedy powstał tu szereg umocnień wewnętrznego i zewnętrznego pasa umocnień. W tym okresie powstały Fort I („Bielany”) i Fort II („Wawrzyszew”), na Marymoncie zaś tzw. koszary marymonckie i ziemne umocnienie dzieło flankujące pośrednie Buraków. Ograniczenia w zabudowie na przedpolu tych obiektów dotknęły także okoliczną zabudowę. W 1830 powstał cmentarz Warzyszewski, istniał tam też dwór. W latach 1816-1861 działał też na dzisiejszych Bielanach Instytut Agronomiczny – wyższa uczelnia rolnicza.

Na początku XX wieku na obszar Chomiczówki i Wawrzyszewa zaczęli napływać nowi osadnicy – pojawiła się tu drobna produkcja ogrodnicza. W 1916 nastąpiło poszerzenie granic Warszawy o m.in. Stare Bielany, Marymont i Słodowiec. Pojawiła się nowa zabudowa mieszkaniowa, szczególnie w obszarach objętych granicami miasta. Plany budowy miasta-ogrodu Młociny ostatecznie się nie udały i zrealizowano jedynie fragment planów. W okresie międzywojennym powstało także lotnisko bielańskie, Akademia Wychowania Fizycznego Józefa Piłsudskiego, a dzielnica uzyskała połączenie linią tramwajową z centrum miasta. W 1939 teren dzisiejszych Bielan częściowo obejmowała gmina Młociny, a częściowo Obszar Marymont w starostwie północnym miasta stołecznego Warszawy. W tym okresie 1639 ha terenu zamieszkiwało 65,8 tys. mieszkańców.

Po II wojnie światowej powstała dzielnica Żoliborz, do której w 1951 dołączono częściowo wsie z gminy Młociny jak Placówka, Młociny, czy Wólka Węglowa. W latach 1952-1953 rozpoczęła się budowa Huty Warszawa, która była jednym z głównych miejsc pracy w dzielnicy. W latach 70. XX wieku zalewowe tereny Kępy Potockiej przekształcono w park, a na terenach Wrzeciona, Wawrzyszewa i Chomiczówki zaczęły powstawać osiedla bloków mieszkaniowych.

W 1994 z dzielnicy Żoliborz wyodrębniono dzielnicę Bielany.

Burmistrzowie[edytuj]

Rada Dzielnicy[edytuj]

Ugrupowania Kadencja 2002-2006[7] Kadencja 2006-2010[8] Kadencja 2010-2014[9] Kadencja 2014-2018[10]
Sojusz Lewicy Demokratycznej 7 (SLD-UP) 5 (LiD) 4 2 (SLD Lewica Razem)
Prawo i Sprawiedliwość 14 10 8 11
Liga Polskich Rodzin 1
Platforma Obywatelska 3 10 13 12

Etymologia nazwy[edytuj]

Nazwa „Bielany” może pochodzić od:

  • białych habitów kamedułów;
  • białego koloru klasztoru oo. kamedułów – najstarszego zabytku na Bielanach;
  • białych piasków.

Edukacja i nauka[edytuj]

Wyższe uczelnie[edytuj]

Instytuty[edytuj]

Szkoły średnie[edytuj]

Inne[edytuj]

Atrakcje turystyczne[edytuj]

Park Młociński wiosną
Komunalny Cmentarz Północny na Wólce Węglowej
Cmentarz Żołnierzy Włoskich

Przyroda[edytuj]

Kultura i sztuka[edytuj]

  • Bielański Ośrodek Kultury ul.Goldoniego 1
  • Filia Bielańskiego Ośrodka Kultury, ul. Estrady 112
  • Dobre Miejsce – centrum kultury, ul. Dewajtis 3 – Las Bielański
  • Podziemie Kamedulskie, ul. Dewajtis 3 – Las Bielański

Komunikacja miejska[edytuj]

W granicach dzielnicy Bielany kursują następujące środki komunikacji miejskiej (stan na dzień 2 lutego 2009 r.):

  • metro: Słodowiec, Stare Bielany, Wawrzyszew, Młociny;
  • linie tramwajowe: 2, 6, 11,17, 22, 28, 33, 35;
  • linie autobusowe
    • zwykłe: 101, 103, 110, 112, 114, 116, 121, 122, 156, 157, 167, 180, 181, 184, 185, 197, 303, 397
    • zwykłe mikrobusowe: 203, 205;
    • przyśpieszone okresowe: 409;
    • strefowe (podmiejskie): 701, 708, 712;
    • strefowe (podmiejskie) okresowe: 800;
    • strefowe (podmiejskie) uzupełniające: L7;
    • linie ekspresowe: E4, E6, E8;
    • nocne: N01, N02, N41, N43, N44, N46, N91;
    • komunikacji Łomianek: Ł, Ł bis.

Ścieżki rowerowe[edytuj]

  • Szlak Wisły – wzdłuż Wisłostrady
  • ciąg ul. Conrada (od skrzyżowania z al. Reymonta) – ul. Sokratesa – ul. Kasprowicza – al. Zjednoczenia – ul. Marymoncka – ul. Podleśna – Wisłostrada, do połączenia ze Szlakiem Wisły.
  • ul. Broniewskiego i jej przedłużenie do ul. Wólczyńskiej
  • al. Reymonta – ul. Powstańców Śląskich (do ul. gen. Maczka – granica dzielnic Bielany i Bemowo)
  • ul. Marymoncka od skrzyżowania z ul. Podleśnej do skrzyżowania z ul. Żeromskiego i (w budowie) od ul. Dewajtis do ul. Prozy
  • ciąg ul. Rudnickiego – ul. Perzyńskiego – ul. Podczaszyńskiego
  • ul. Sokratesa

Obiekty przemysłowe[edytuj]

 Osobny artykuł: Huta Warszawa.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2015 r.. W: Główny Urząd Statystyczny [on-line]. 2015. [dostęp 2015-07-27]. s. 110.
  2. Artykuły 5 i 14 ustawy z dnia 15 marca 2002 r. o ustroju miasta stołecznego Warszawy (Dz. U. z 2002 r. Nr 41, poz. 361).
  3. Dzielnica Bielany. Zarząd Dróg Miejskich, 2007. [dostęp 2012-02-13].
  4. Uchwała nr 1808 Zarządu Gminy Warszawa-Bielany z dnia 29 maja 2001 r.. Zarząd Dróg Miejskich, 2007. [dostęp 2012-02-13].
  5. Zarząd Dzielnicy. [dostęp 2015-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-1017-)].
  6. Zarząd Dzielnicy. [dostęp 2015-01-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-22)].
  7. Państwowa Komisja Wyborcza: Wybory samorządowe. wybory2002.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-12].
  8. Geografia wyborcza - Wybory samorządowe - Państwowa Komisja Wyborcza. wybory2006.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-12].
  9. Wybory Samorządowe 2010 - Geografia wyborcza - Województwo mazowieckie - miasto st. Warszawa – dz. Bielany. wybory2010.pkw.gov.pl. [dostęp 2015-10-12].
  10. Urząd Dzielnicy Bielany - Serwis www (pl) - Aktualności. www.bielany.waw.pl. [dostęp 2015-10-12].

Linki zewnętrzne[edytuj]