Bielawica (dopływ Piławy)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bielawica
Ilustracja
Potok za wylotem z Ciemnego Jaru na poziomie 450 m n.p.m. w Nowej Bielawie, gdzie przyjmuje z prawej strony Niedźwiedzi Potok
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Lokalizacja Góry Sowie, Powiat dzierżoniowski
Potok
Długość około 12,5 km
Źródło
Miejsce Góry Sowie na północnym zboczu wzniesienia Kalenica
Wysokość 900-905 m n.p.m.
Współrzędne 50°38′42,9″N 16°32′34,2″E/50,645253 16,542820
Ujście
Recypient rzeka Piława
Miejsce Dzierżoniów
Wysokość 260 m n.p.m.
Współrzędne 50°42′50,6″N 16°39′49,2″E/50,714042 16,663656
Szlak
RiverIcon-Spring.svg około 12,5 północne zbocze Kalenicy
około 900 m n.p.m.
RiverIcon-AffluentL.svg Niedźwiedzi Potok
RiverIcon-AffluentR.svg Czerwony Potok
RiverIcon-estuary.svg 0 rzeka Piława
w Dzierżomiowie
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
źródło
źródło
ujście
ujście
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
źródło
źródło
ujście
ujście

Bielawica (do 1945 r. niem. Biele) – potok górski w Sudetach Środkowych, w Górach Sowich, w woj. dolnośląskim.

Górski potok o długości ok. 12,5 km lewy dopływ Piławy[1], należący do dorzecza Odry[2] i zlewiska Morza Bałtyckiego.

Źródła potoku położone są w obszarze źródliskowym na wysokości 900-905 m n.p.m., w lesie świerkowym regla dolnego, na północnym zboczu Kalenicy, w środkowej części Gór Sowich, na obszarze Parku Krajobrazowym Gór Sowich[3]. Część źródeł ma charakter okresowych wykapów. W górnym biegu potok płynie w kierunku północno-wschodnim płytko wciętą szeroką, całkowicie zalesioną doliną. Na wysokości 700 m n.p.m. wpływa w stromą pogłębiającą się dolinę w kształcie głęboko wciętego jaru o stromych, zalesionych zboczach[3]. Rosną tu lasy świerkowe, oraz świerkowo – bukowe. Na wysokości około 500 m wpływa do Ciemnego Jaru, gdzie przyjmuje z lewej strony bezimienny dopływ. Niżej potok płynie Ciemnym Jarem między wzniesieniami Chmielina i Końska Kopa w kierunku wschodnim, u wylotu Ciemnego Jaru na poziomie 450 m n.p.m.potok przyjmuje z prawej strony Niedźwiedzi Potok, jest tu mały staw oraz znajdują się tu ujęcia wody pitnej dla Bielawy[3]. Za stawikiem potok skręca w kierunku północno-wschodnim w stronę Bielawy. W okolicy osiedla Nowa Bielawa opuszcza granice Parku Krajobrazowego Gór Sowich i dalej wzdłuż drogi pośród gęstej zabudowy Nowej Bielawy, a następnie Bielawy płynie przez Wzgórza Bielawskie i Kotlinę Dzierżoniowską w kierunku Dzierżoniówa do ujścia, gdzie na poziomie ok. 260 m n.p.m. uchodzi do Piławy[3]. Na odcinku Bielawy i Nowej Bielawy potok obmurowany jest częściowo kamiennym korytem[3]. Zasadniczy kierunek biegu potoku jest północno-wschodni. Jest to potok górski odwadniający fragment północnej części Gór Sowich, Wzgórza Bielawskie i częściowo Kotlinę Dzierżoniowską[3]. Koryto potoku kamienisto-żwirowe. W środkowej części swojego biegu potok jest uregulowany. W okresach wiosennych roztopów wzmożonych i opadów, które w tym rejonie należą do częstych zjawisk, sprawiają wezbrania wody i często przybierają groźne rozmiary wówczas potok stwarza poważne zagrożenie powodziowe. Kilkakrotnie występował z brzegów podtapiając przyległe miejscowości.

  • Od nazwy potoku pochodzi nazwa miasta Bielawa.
  • W przeszłości potok nosił nazwę Langebielauer Wasser
Dopływy
  • Czerwony Potok (prawy), Niedźwiedzi potok (lewy), oraz kilka bezimiennych cieków i potoków[3].
Miejscowości, przez które przepływa

Zobacz też[edytuj]

Dorzecze Odry

Przypisy[edytuj]

  1. Wykaz wód płynących str.12
  2. Dorzecze Odry.
  3. a b c d e f g Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 11: Góry Sowie, Wzgórza Włodzickie. Wrocław: I-BiS, 1994, s. 54, 55. ISBN 83-85773-12-6.

Bibliografia[edytuj]

  • Sudety Środkowe. Skala 1:40 000. Jelenia Góra: Wydawnictwo Turystyczne Plan, 2005. ​ISBN 83-60044-44-9
  • Góry Sowie, Mapa turystyczna, Skala 1:35 000. Wydawnictwo Turystyczne, Plan, Jelenia Góra: 2011. ​ISBN 978-83-62917-36-5
  • T.Śnieżek, Góry Sowie, Przewodnik, Oficyna wydawnicza "Rewasz", Piastów, 2012,​ISBN 83-62460-22-9