Bielik melanezyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bielik melanezyjski
Haliaeetus sanfordi[1]
Mayr, 1935
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd szponiaste
Rodzina jastrzębiowate
Podrodzina jastrzębie
Rodzaj Haliaeetus
Gatunek bielik melanezyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg

Bielik melanezyjski (Haliaeetus sanfordi) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Gatunek endemiczny, występuje jedynie na Wyspach Salomona. Zamieszkuje przybrzeżne lasy i jeziora.

Taksonomia[edytuj]

Gatunek po raz pierwszy opisał w 1935 roku niemiecki ornitolog Ernst Mayr[3]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Mayr wskazał wyspę Choiseul[3]. Holotypem była samica odłowiona 28 listopada 1927 roku przez R.H. Becka, F.P. Drowne’a i H. Hamlina[3].

Charakterystyka[edytuj]

Morfologia[edytuj]

Wygląd zewnętrzny
Upierzenie białawo-brązowe, nieco jaśniejsze na głowie i szyi. Od piersi w dół zabarwienie od ciemnobrązowego do szaro-czarnego. Ten gatunek jest wyjątkiem w rodzaju Haliaeetus, ponieważ ma ogon ciemny przez całe życie.
Rozmiary
długość ciała ok. 70–90 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 165–185 cm

Pożywienie[edytuj]

Pożywienie tego bielika to głównie padlina, ryby, kraby, żółwie i węże morskie. Sporadycznie także małe ptaki oraz owoce rosnące w koronach lasów deszczowych.

Rozród[edytuj]

Jaja
Zwykle składa dwa jaja.
Pora lęgowa
Od sierpnia do października.

Przypisy

  1. Haliaeetus sanfordi, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. BirdLife International 2016. Haliaeetus sanfordi. W: IUCN 2017. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-3. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2017-03-20]
  3. a b c E. Mayr. Birds collected during the Whitney South Sea Expedition. 30, Descriptions of twenty-five new species and subspecies. „American Museum novitates”. 820, s. 1, 1935 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  • IUCN2006 BirdLife International Database entry includes justification for why this species is vulnerable
  • Birdlife factsheet
  • Wink, M.; Heidrich, P. & Fentzloff, C. (1996): A mtDNA phylogeny of sea eagles (genus Haliaeetus) based on nucleotide sequences of the cytochrome b gene. Biochemical Systematics and Ecology 24: 783-791. PDF fulltext