Bielikowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Bielikowicz

Bielikowicz (Bielikoicz[1]) – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

W polu czerwonym trzy srebrne haki pionowo ustawione (u Niesieckiego zwane wędami bądź jelcami, dwa skrajne połączone ze sobą belką lewo-ukośną. Nad tarczą korona szlachecka bez klejnotu.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Jeden ze starszych herbów ruskich[2].

Herbowni[edytuj]

Białuski, Bielakowicz, Bielikowicz. [3]


Przypisy

  1. Podajemy nazwę oboczną za: Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 22., chociaż wydaje się pomyłką Ostrowskiego
  2. Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897, s. 22.
  3. Herb Bielikowicz i herbowni. Herby szlachty białoruskiej (pol.)

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]