Bieluch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chełmski Duch Bieluch

Duch Bieluchlegendarny opiekun chełmskich Podziemi Kredowych, strażnik ukrytych tam skarbów. Według legendy jest on duchem widniejącego na herbie Chełma białego niedźwiedzia.

Można go spotkać, podczas zwiedzania, w jednej z komór podziemi. Wynurza się z mroku, a następnie opowiada o tym jak straszył złodziei i poszukiwaczy skarbów. Na zakończenie swoich opowieści obiecuje, że spełni jedno życzenie wypowiedziane w ciemności z ręką położoną na kredowej ścianie w Komnacie Życzeń.

Według legendy jest on duchem białego niedźwiedzia. Zwierzę mieszkało w kredowej jaskini na Chełmskiej Górze pod trzema dębami. Pewnego dnia po powrocie z łowów niedźwiedź zastał przy swojej kryjówce chram i zapalony wieczny znicz. Oślepiony blaskiem ognia zniknął w kredowych podziemiach. Wychodził tylko wtedy, gdy ziemia chełmska była w niebezpieczeństwie[1].

Propagatorem legend o duchu i białym niedźwiedziu jest Longin Jan Okoń. Wydał on m.in. książki pt. Legendy Chełmskie (1967), Opowieści niedźwiedziego grodu (1973) i Ludowe zagadki chełmskie (1975).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]