Big Mac

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Big Mac

Big Mac – rodzaj dużego hamburgera serwowanego od 1968 r. w sieci fast food McDonald’s. Cechuje go podwójna porcja mięsa i dodatkowa warstwa bułki. Jest to jeden z najbardziej charakterystycznych produktów marki McDonald’s.

Big Maca wynalazł Micheal Delligatti (ur 1918-2016). Big Mac zdobywał popularność w zawrotnym tempie: najpierw skopiowali go inni franczyzobiorcy w Pensylwanii, już w 1968 roku wszedł do oficjalnego menu sieci, a dziś jest sprzedawany w ponad 100 krajach na całym świecie.

Według obliczeń sieci w 2007 roku, w 40. urodziny Big Maca, we wszystkich filiach McDonald's na całym świecie co 17 sekund sprzedawano jedną kanapkę Delligattiego[1].

Skład[edytuj]

Skład kanapki BigMac:

  • bułka BM (tostowana 34-36s)
  • sos BM (2 x 10ml)
  • cebula moczona (2 x 3,5g)
  • sałata BM (drobno krojona, 2 x 14g)
  • ogórek konserwowy (2 plastry, na środek bułki)
  • ser Cheddar (1 plaster, na dole bułki)
  • dwa kawałki mięsa wołowego 10:1 (tzn. 10 kawałków mięsa zrobionych z 1 funta)

Wartości odżywcze[edytuj]

Big Mac waży 215 gramów i zawiera 550 kcal, 29 gramów tłuszczu (75 mg cholesterolu)[2].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Wyborcza.pl, wyborcza.biz [dostęp 2016-12-02].
  2. McDonald’s: McDonald’s USA Nutrition Facts for Popular Menu Items (ang.). [dostęp 2012-05-24].