Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela
Бигорски Манастир
Свети Јован Бигорски
Ilustracja
Widok klasztoru
Państwo  Macedonia Północna
Miejscowość k. wsi Rostusza
Kościół Macedoński Kościół Prawosławny
Rodzaj klasztoru męski
Eparchia debarsko-kiczewska
Obiekty sakralne
Cerkiew św. Jana Chrzciciela
Cerkiew Bogurodzicy
Cerkiew Michała Archanioła
Założyciel klasztoru Joan Debarski
Styl bizantyjsko-bałkański
Położenie na mapie Macedonii Północnej
Mapa lokalizacyjna Macedonii Północnej
Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela
Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela
Ziemia41°37′15″N 20°36′34″E/41,620833 20,609444
Strona internetowa klasztoru

Bigorski monaster św. Jana Chrzciciela, monaster Sweti Jowan Bigorskiprawosławny klasztor położony ok. 25 km na północny wschód od miasta Debar w zachodniej Macedonii, należący do Macedońskiego Kościoła Prawosławnego. Określenie „bigorski” pochodzi od tufu (mac. бигор, bigor), z którego wzniesiono budynki klasztoru.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Kompleks klasztorny znajduje się na wzniesieniu nad brzegiem rzeki Radika w gminie Mawrowo i Rostusza (połoski region statystyczny) przy drodze z Debaru do Gostiwaru, w pobliżu miejscowości Rostusza, Bitusze, Welebrdo i Trebiszte na terenie parku narodowego Mawrowo.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Według kroniki klasztornej z 1833 r. monaster został założony w 1020 r. przez Joana Debarskiego (Јоан Дебарски), późniejszego pierwszego arcybiskupa ochrydzkiego, w miejscu, gdzie ów wyłowił z rzeki ikonę Jana Chrzciciela. W XVI w. monaster został zniszczony przez Turków. Ocalała tylko niewielka cerkiew. Ponowne odrodzenie klasztoru nastąpiło w 1743 r. w okresie rządów ihumena Hilarego. Następnie w l. 1812-1825 został rozbudowany przez archimandrytę Arseniusa.

Jednym z najcenniejszych zabytków klasztoru jest drewniany ikonostas wykonany w l. 1829-1835 przez miejscowych mistrzów, szczególnie Petra Filipowskiego Garkatę z pobliskiej wsi Gari. Innym skarbem monasteru Bigorskiego jest ikona św. Jana Chrzciciela, ponoć cudownie ocalona z pożarów i zniszczeń, a zdaniem wiernych mająca moc uzdrawiania.

W 2009 r. większość starych budynków klasztornych spłonęła. W maju 2010 r.rozpoczęto prace nad ich rekonstrukcją.