Binduga (leśnictwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Binduga – miejsce nad rzeką, kanałem lub jeziorem, służące do składowania i przygotowania drewna do spławu. Na bindudze formuje się tratwy lub wiązki drewna przeznaczonego do spławu.

W Polsce, obecnie stosowana jedynie w przypadku kataklizmów występujących na dużych powierzchniach- w przypadku dużej masy drzewnej złomów (wiatrołomów) i wywrotów. Przykładem ostatnich lat jest składnica w Nadleśnictwie Pisz, którą uruchomiono po huraganie z dn. 4 lipca 2002 w Żninie.