Binjamin Ganc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Binjamin Ganc
בני גנץ
Ilustracja
generał porucznik generał porucznik
Data i miejsce urodzenia 9 czerwca 1959
Kefar Achim, Izrael
Przebieg służby
Lata służby od 1977
Siły zbrojne Siły Obronne Izraela
Jednostki Brygada Spadochronowa (1977-1997)
Jednostka Szaldag
Dywizja Libanu (1999-2000)
Dywizja Judei i Samarii (2000-2001)
Północne Dowództwo (2001-2009)
Stanowiska dowódca Jednostki Szaldag (1989-1992)
dowódca Brygady Spadochronowej (1995-1997)
dowódca Dywizji Libanu (1999-2000)
dowódca Dywizji Judei i Samarii (2000-2001)
szef Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela (2011-)
Główne wojny i bitwy wojna libańska,
pierwsza intifada,
intifada Al-Aksa,
II wojna libańska,
operacja „Ochronny Brzeg”
Odznaczenia
wojna libańska II wojna libańska

Binjamin „Beni” Ganc, Benny Gantz (ur. 9 czerwca 1959 w Kefar Achim) – izraelski dowódca wojskowy w stopniu generała porucznika, oficer dyplomowany Sił Obronnych Izraela, od lutego 2011 do lutego 2015 szef Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Ganc urodził się i dorastał w moszawie Kefar Achim, położonym na równinie Szaron. Jego matka, Malka, pochodziła z miasta Mezőkovácsháza na Węgrzech i podczas Holocaustu przeżyła hitlerowski obóz koncentracyjny Bergen-Belsen. Jego ojciec, Nachum Ganc pochodził z Siedmiogrodu w Rumunii[1]. Zimą 1947 usiłował on dostać się do Mandatu Palestyny na pokładzie nielegalnego statku „Chajjim Arlozorow”. Statek został zatrzymany 28 lutego przez okręty Royal Navy i odeskortowany na wyspę Cypr, gdzie wszystkich żydowskich uchodźców z Europy umieszczono w obozie dla internowanych[2]. Po powstaniu w 1948 niepodległego państwa Izrael, przyjechał do Ziemi Izraela i przyłączył się do grupy założycieli moszawu Kefar Achim. Tam poznał swoją żonę i późniejszą matkę Beniego Ganca.

Ganc ukończył szkołę z internatem w Ramat ha-Szaron. Następnie uzyskał tytuł licencjata historii na Uniwersytecie Telawiwskim oraz tytuł magistra nauk politycznych na Uniwersytecie Hajfy.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Brygada Spadochronowa[edytuj | edytuj kod]

W 1977 rozpoczął służbę wojskową w Siłach Obronnych Izraela. Po odbyciu obowiązkowego szkolenia wojskowego został przyjęty do 50 Batalionu w Brygadzie Spadochronowej[3]. Przeszedł szkolenie oficerskie i został dowódcą plutonu spadochroniarzy w 101 Batalionie. W 1980 jako zastępca dowódcy kompanii wziął udział w operacji wojskowej w Libanie. Podczas wojny libańskiej w 1982 Ganc walczył w zachodnich dzielnicach Bejrutu, gdzie zastąpił rannego dowódcę kompanii[4]. W 1983 został dowódcą specjalistycznego pułku inżynieryjnego „Pelacha ne” (hebr. פלחה”ן), do którego zadań należało torowanie drogi natarcia dla brygad i rozbrajanie ładunków wybuchowych. Następnie został zastępcą dowódcy elitarnej jednostki sił specjalnych Jednostki Szaldag (jednostka Sił Powietrznych Izraela). W 1987 został mianowany dowódcą 890 Batalionu spadochroniarzy. Uczestniczył w czterech misjach bojowych przeciwko terrorystom w południowym Libanie[4]. W 1989 objął dowództwo wJednostce Szaldag. Między innymi zabezpieczał przeprowadzenie operacji Salomon, podczas której ewakuowano Żydów z Etiopii[5]. W 1992 został dowódcą rezerwowej Dywizji Spadochronowej, a w 1994 objął dowództwo Brygady Judei w Dywizji Judei i Samarii. W latach 1995-1997 był dowódcą Brygady Spadochronowej.

W październiku 1997 wyjechał do Stanów Zjednoczonych, gdzie rok później zdobył tytuł magistra bezpieczeństwa narodowego w Waszyngtonie. Ganc jako jeden z nielicznych izraelskich oficerów ukończył elitarny amerykański kurs szkolenia Zielonych Beretów.

Północne Dowództwo[edytuj | edytuj kod]

W 1998 objął dowództwo rezerwowej dywizji w Północnym Dowództwie Sił Obronnych Izraela. W 1999 został dowódcą Dywizji Libanu. W 2000 odpowiadał za wycofanie wojsk ze strefy bezpieczeństwa w południowym Libanie.

W 2000 został mianowany dowódcą Dywizji Judei i Samarii. Podczas jego kadencji, 28 września 2000 wybuchło palestyńskie powstanie intifada Al-Aksa. 1 października przy grobowcu Józefa na przedmieściach Nablusu został postrzelony druzyjski funkcjonariusz izraelskiej straży granicznej Medhat Josef. Ganc nie podjął decyzji o wysłaniu żołnierzy na palestyńskie terytorium i ranny Josef zmarł po 4 godzinach z upływu krwi, nie doczekawszy się pomocy lekarskiej. Kilka dni później, 12 października, doszło do linczu na 2 izraelskich żołnierzach w Ramallah. Ganc ponownie zwlekał oczekując na decyzje dowództwa i nie podjął samodzielnych decyzji.

Na początku 2001 otrzymał awans na pułkownika i został mianowany dowódcą Korpusu Północnego. Pod koniec 2002 został powołany do Północnego Dowództwa. W dniu 8 listopada 2005 otrzymał stanowisko dowódcy sił lądowych w Północnym Dowództwie. Funkcję tę pełnił podczas II wojny libańskiej. W grudniu 2007 został mianowany attaché wojskowym w Stanach Zjednoczonych.

Sztab Generalny[edytuj | edytuj kod]

Awans generała Ganca

W październiku 2009 Ganc otrzymał przeniesienie na stanowisko zastępcy szefa Sztabu Generalnego[6].

W dniu 14 lutego 2011 objął stanowisko szefa Sztabu Generalnego Sił Obronnych Izraela i pełnił tę funkcję do dnia 16 lutego 2015, zastąpił go na tym stanowisku rav aluf Gadi Eizenkot.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Magyarországi eredetű vezérkari főnök Izraelben? Barak honvédelmi miniszter Beni Ganz tábornokot javasolja vezérkari főnöknek (węg.). W: Izraeli Hírlevél [on-line]. 2011-02-05. [dostęp 2011-02-16].
  2. Wywiad z Netanyahu i Gantzem w poszukiwaniu ich wspólnych korzeni (hebr.). W: Channel 7 [on-line]. 2011-02-14. [dostęp 2011-02-16].
  3. Bader Ahatsha: Optymistyczna nuta (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. 2011-02-09. [dostęp 2011-02-16].
  4. a b Avihai Becke4: Ogólny smutek (hebr.). W: Haaretz [on-line]. 2002-04-24. [dostęp 2011-02-16].
  5. Ahatsha r’Tu: Generał Benny Gantz dowodzi Shaldag Unit (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. 2010-11-22. [dostęp 2011-02-16].
  6. Generał Benny Gantz został mianowany zastępcą szefa Sztabu Generalnego (hebr.). W: Israel Defense Forces [on-line]. 2009-10-01. [dostęp 2011-02-16].