Biruta (księżna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Biruta
Wzgórze Biruty w Połądze

Biruta, lit. Birutė (zm. w sierpniu 1382) – żona wielkiego księcia Kiejstuta i matka jego dzieci, w tym Witolda.

O jej życiu wiadomo niewiele, obrosło wokół niego wiele legend. Mogła być kapłanką (vaidilutė) Praurimy w Połądze, strzegła świętego ognia. Zauroczony nią Kiejstut miał ją porwać, kiedy odmówiła mu ożenku, motywując to poświęceniem się bóstwom. Małżeństwo zostało zawarte w latach 1342-1344. Biruta obdarzyła męża licznym potomstwem. W 1382 została uwięziona wraz z Kiejstutem i synem Witoldem, a następnie jeszcze w tym samym roku utopiona.

Dziećmi Kiejstuta i Biruty byli:

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Tęgowski J., Pierwsze pokolenia Gedyminowiczów, Poznań-Wrocław 1999, s. 196-200.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura dodatkowa[edytuj | edytuj kod]