Biskupice (powiat kluczborski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 51°4′56″N 18°11′35″E
- błąd 39 m
WD 51°3'N, 18°10'E, 51°3'N, 18°10'E
- błąd 19848 m
Odległość 528 m
Biskupice
wieś
Ilustracja
Kościół św. Jana Chrzciciela w Biskupicach
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat kluczborski
Gmina Byczyna
Wysokość 186 m n.p.m.
Liczba ludności (2009[1]) 657
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 46-220
Tablice rejestracyjne OKL
SIMC 0492121
Położenie na mapie gminy Byczyna
Mapa konturowa gminy Byczyna, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Biskupice”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Biskupice”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Biskupice”
Położenie na mapie powiatu kluczborskiego
Mapa konturowa powiatu kluczborskiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Biskupice”
Ziemia51°04′56″N 18°11′35″E/51,082222 18,193056
Nieoficjalny herb wsi Biskupice

Biskupicewieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kluczborskim, w gminie Byczyna.

Przez miejscowość przebiega droga krajowa nr 11.

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa wsi pochodzi od osoby Biskup lub osady będącej dawną własnością biskupa. Osada istniała prawdopodobnie już w XI w.. Pierwsza wzmianka w dokumentach pojawiła się jednak dopiero w 1393. Do końca XV w. Biskupice wchodziły prawdopodobnie w skład dóbr kościelnych. Na początku XVI w. pierwszym świeckim właścicielem wsi został Piotr von Pritzelwitz, który odsprzedał Biskupice rodzinie Heidebrandów. W 1567 Zygmunt von Heidebrand zbudował we wsi drewniany kościół, a majątek wsi był w posiadaniu tej rodziny aż do 1714. Później dobra biskupickie należały do Karola von Pelchrzima, a następnie na krótko powróciły do Pritzelwitzów. Od końca XVIII w. majątkiem zarządzał Jerzy von Paczensky. On postanowił urządzić tu swoją rezydencję i w 1800 wybudował pałac dworski. Rodzina Paczeńskich wyzbyła się Biskupic w 1872 na rzecz Karla von Jordana. Jordanowie byli właścicielami wsi aż do 1945.

W 1861 Biskupice zamieszkiwało 306 osób, w 1939 - 304, w 1995 - 664, w 2009 – 657.

6 kwietnia 1945 Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego utworzyło Centralne Obozy Pracy. Obóz MBP nr 5, powstały w Biskupicach miał status obozu przejściowego, następnie został przekształcony w obóz pracy. Przetrzymywano w nich Ślązaków i Niemców oraz byłych członków SS. Do obozu trafiali także powracający do Polski żołnierze armii Andersa, którzy wstąpili do niej po dezercji z Wehrmachtu, do którego wcielono ich wcześniej w ramach volkslisty. Prawdopodobnie przetrzymywano w nim także żołnierzy podziemia niepodległościowego [2].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół ewangelicki, ob. rzym.-kat. fil. pw. św. Jana Chrzciciela, drewniany z XVII wieku
  • zespół dworski, pocz. XIX:
    • pałac dworski, klasycystyczny zbudowany w 1800 r. przez Jerzego Paczeńskiego, odnowiony w 1958 r.
    • park krajobrazowy z aleją dojazdową, niewielki, w otoczeniu pałacu dworskiego
  • cmentarz żydowski z połowy XIX w.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Bank Danych Lokalnych - Biskupice
  2. Okupacja w imię sojuszu. Armia sowiecka w Polsce 1944-1956 (fragmenty), „forumemjot”, 9 maja 2012 [dostęp 2018-10-13] (pol.).
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 36. [dostęp 3.12.2012].