Bitwa żorska (1433)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
bitwa żorska (1433)
Wojny husyckie
Czas 17 kwietnia - 13 maja 1433 r.
Miejsce Żory
Wynik zwycięstwo wojsk anty-husyckich
Strony konfliktu
milicja żorska
Księstwo Raciborskie
Księstwo Karniowskie
Księstwo Oświęcimskie
Księstwo głogówiecko-prudnickie
Dowódcy
Mikołaj V Karniowski Bolko V Husyta
Siły
7 tys. piechoty, 700 rycerzy oraz 300 taborów
Straty
nieznane nieznane
brak współrzędnych
Husitská korouhev.png Wojny husyckie Armoiries empereur Sigismond Ier.svg

Nowy KninŽivohoštNekmierzSudomierzMelechovoBenešovoKutna HoraTaborWitkowa GóraMały BórWyszehradMostGóra VladařKutna HoraNebovidyHabrNiemiecki BródHořiceStachovy DvorHorni DubenkaCzeska SkalicaMaleszowoUścieZwettleTachovNysaKratzauStary WielisławHorkaDomažliceBitwa żorskaTrzebnicaHiltersriedLipany

Bitwa żorska (oblężenie Żor) – starcie zbrojne, które miało miejsce w kwietniu 1433 roku na Górnym Śląsku, pod murami miasta Żory podczas wojny o sukcesję korony czeskiej.

Geneza bitwy[edytuj | edytuj kod]

W 1428 r. na Śląsk wkroczyli husyci. Oddziały husyckie dowodzone przez Walka Kudelnika obległy Głogówek, rządzony przez Bolka V. Książę Bolko, który na ów czas przebywał w Gliwicach nie poszedł miastu na odsiecz, lecz sam przystąpił do husytów. Książę zsekularyzował dobra kościelne w swojej domenie. W 1429 r. Bolko V opanował na własny rachunek sąsiadujące z księstwem dobra biskupie w kasztelanii nyskiej. W roku następnym razem ze swymi sojusznikami wyprawił się na Jasną Górę leżącą w granicach Polski oraz wtargnął do należącej do książąt brzeskich ziemi namysłowskiej, gdzie udało mu się zdobyć Kluczbork (Namysłów obronił się dzięki pomocy wrocławian). W następnych latach podbijał kolejne ziemie śląskie.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

17 kwietnia 1433 Bolko Husyta zdobył Gliwice, zajął nieobwarowany Rybnik (jedynie zamek otoczony wodami i mokradłami, broniony przez załogę i obywateli rybnickich, zdołał się dłużej utrzymać i odpierać kolejne ataki wroga; wyczerpana garstka obrońców wycofała się ostatecznie przez tajny tunel w kierunku lasów na Smolnej, a zamek stał się łupem nieprzyjaciela) i rozpoczął oblężenie Żor[potrzebny przypis]. Na odsiecz załodze miasta przyszedł książę raciborsko-karniowski Mikołaj V oraz książę oświęcimski Kazimierz I Oświęcimski. Wojska husyckie odstąpiły od oblężenia i rozpoczęły odwrót na Gliwice. Wojska raciborsko-karniowsko-oświęcimskie wraz z mieszkańcami Żor rozpoczęły pościg za wycofującymi się wojakami Bolesława Husyty[potrzebny przypis].

Skutki bitwy[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwo żorskie księcia Mikołaja Raciborskiego zatrzymało podboje Bolka V i pozwoliło zadać mu klęskę pod Rybnikiem, która miała miejsce 13 maja 1433[1][2]. Dziś zwycięską bitwę nad husytami upamiętniają: kurhan, gdzie leżą zwłoki poległych, i kapliczka św. Urbana stojąca przy ulicy Gliwickiej 33 w Rybniku”[3].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]