Bitwa morska pod Chios

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa morska pod Chios
Wojna kreteńska 205200 p.n.e.
Ilustracja
Chios
Czas 201 p.n.e.
Miejsce Chios
Terytorium Grecja
Wynik wynik nierozstrzygnięty
Strony konfliktu
Macedonia Rodyjczycy

Pergamończycy

Dowódcy
Filip V Attalus I, Teofiliskos
Siły
200 okrętów około 100 okrętów
Straty
99 okrętów,
9 000 zabitych,
2 000 jeńców
Rodos: 3 okręty,
60 zabitych

Pergamon: 5 okrętów,
70 zabitych

brak współrzędnych
Wojna kreteńska

Chios - Lade - Abydos

Bitwa morska pod Chios – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 201 p.n.e.

W roku 201 p.n.e. Filip V wypłynął na Morze Egejskie na czele wielkiej floty składającej się z jednostek macedońskich oraz sojuszniczych galer. Po włączeniu do swojej floty jednostek bityńskich oraz okrętów Lagidów siły Filipa liczyły 53 jednostki – pięciorzędowce, galery, korabie oraz 150 mniejszych jednostek iliryjskich, łącznie 30 000 ludzi. Przeciwko siłom macedońskim wystąpiły floty Rodos, Bizancjum i króla Pergamonu Attalosa (65 galer i penter, 9 czterorzędowców i 3 triery.

W okolicy Chios doszło do spotkania z flotą antymacedońską, która zablokowała linie zaopatrzeniowe wojsk Filipa oblegających miasto. Wówczas król zadecydował o odwrocie floty, jednak wycofujące się okręty macedońskie zostały doścignięte przez jednostki z Rodos. Na pomoc im podążyły wracające korabie Filipa.

W bitwie do jakiej doszło pod Chios, Macedończycy starali się abordażować okręty rodyjskie, które umiejętnie unikały okrętów macedońskich taranując je i łamiąc im wiosła. Filip wraz z kilkoma galerami schronił się koło przylądka Argennon, widząc jednak kilka jednostek przeciwnika w tym królewską galerę Attalosa, (które wyruszyły z szyku w pościgu za okrętem macedońskim) dał rozkaz do ataku. Pobity Attalos zbiegł na ląd stały, jego galery jednak dostały się w ręce Macedończyków. Widząc porażkę króla admirał pergamoński Dionysodoros wycofał swoje okręty, flota rodyjska zawinęła do portu w Chios.

Obie strony uznały się za zwycięzców. Straty Filipa to 28 dużych okrętów, 3 korabie i kilkadziesiąt lekkich łodzi. Straty w ludziach to 3 000 żołnierzy i 6 000 marynarzy. 2 000 ludzi dostało się do niewoli. Przeciwnik utracił królewski korab Attalosa, 8 galer, 2 czterorzędowce i jeden lekki okręt. Flota rodyjsko-pergamońska przyznała się do straty zaledwie 130 zabitych i 700 jeńców. Pomimo nierozstrzygniętej bitwy Filip utracił panowanie na Morzu Egejskim.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Kęciek: Kynoskefalaj 197 p.n.e., wyd. Bellona. Warszawa 2002.