Bitwa morska pod Tyndaris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa morska pod Tyndaris
I wojna punicka 264 p.n.e.241 p.n.e.
Ilustracja
wybrzeże Tyndaris
Czas

257 p.n.e.

Miejsce

Tyndaris, Sycylia

Terytorium

Sycylia

Wynik

wynik nierozstrzygnięty

Strony konfliktu
Rzymianie Kartagińczycy
Dowódcy
Marek Atyliusz Regulus Hamilkar
Siły
200 okrętów 80 okrętów
Straty
9 okrętów 18 okrętów
Położenie na mapie Sycylii
Mapa konturowa Sycylii, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
Położenie na mapie Włoch
Mapa konturowa Włoch, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
38°08′44″N 15°02′23″E/38,145556 15,039722

Bitwa morska pod Tyndaris – bitwa stoczona w 257 p.n.e. w trakcie pierwszej wojny punickiej.

Po zakończeniu walk na lądzie w roku 257 p.n.e. w archipelagu Wysp Liparyjskich doszło do morskiego starcia pod Tyndaris. Licząca 200 okrętów flota rzymska zaatakowała liczącą 80 jednostek flotę kartagińską pod wodzą Hamilkara. Nawet posiadając znaczną przewagę liczebną, Rzymianom nie udało się pokonać przeciwnika. Pomimo wyższych strat po stronie kartagińskiej bitwa zakończyła się wynikiem nierozstrzygniętym. Hamilkar utracił 18 okrętów, Rzymianie zaś 9 jednostek.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Nowaczyk: Kartagina 149–146 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa 2008.