Bitwa morska pod Tyndaris

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa morska pod Tyndaris
I wojna punicka 264 p.n.e.241 p.n.e.
Ilustracja
wybrzeże Tyndaris
Czas 257 p.n.e.
Miejsce Tyndaris, Sycylia
Terytorium Sycylia
Wynik wynik nierozstrzygnięty
Strony konfliktu
Rzymianie Kartagińczycy
Dowódcy
Marek Atyliusz Regulus Hamilkar
Siły
200 okrętów 80 okrętów
Straty
9 okrętów 18 okrętów
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce bitwy
miejsce bitwy
38°08′44″N 15°02′23″E/38,145556 15,039722
Pierwsza wojna punicka

Messana - Akragas - Wyspy Liparyjskie - Thermai - Mylae - Tyndaris - Przylądek Eknomos - Adys - Aspis - Przylądek Hermajski - Panormos - Drepanum - Wyspy Egadzkie

Bitwa morska pod Tyndaris – bitwa stoczona w 257 p.n.e. w trakcie pierwszej wojny punickiej.

Po zakończeniu walk na lądzie w roku 257 p.n.e. w archipelagu Wysp Liparyjskich doszło do morskiego starcia pod Tyndaris. Licząca 200 okrętów flota rzymska zaatakowała liczącą 80 jednostek flotę kartagińską pod wodzą Hamilkara. Nawet posiadając znaczną przewagę liczebną, Rzymianom nie udało się pokonać przeciwnika. Pomimo wyższych strat po stronie kartagińskiej bitwa zakończyła się wynikiem nierozstrzygniętym. Hamilkar utracił 18 okrętów, Rzymianie zaś 9 jednostek.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Bernard Nowaczyk: Kartagina 149–146 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa 2008.