Bitwa nad Rymnikiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa nad Rymnikiem
VIII wojna austriacko-turecka
ilustracja
Czas 22 września 1789
Terytorium ob. Rumunia
Wynik zwycięstwo rosyjsko-austriackie
Strony konfliktu
Monarchia Habsburgów,
Imperium Rosyjskie
Imperium Osmańskie
Dowódcy
Aleksandr Suworow Jusuf Pasza
Siły
18 000 Austriaków,
7000 Rosjan
100 000
Położenie na mapie Rumunii
Mapa lokalizacyjna Rumunii
miejsce bitwy
miejsce bitwy
45°23′30″N 27°03′40″E/45,391667 27,061111
Wojna rosyjsko-turecka (1787–1792) i VIII wojna austriacko-turecka

Oczaków • Fidonisi • Fokszany • Karánsebes • Rymnik • Tendra • Cieśnina Kerczeńska • Kaliakra

Bitwa nad Rymnikiem – bitwa wojny rosyjsko-tureckiej 1787–1792 stoczona 22 września 1789 nad rzeką Râmnicu Sărat (dopływ Seretu, obecnie w Rumunii).

Kontekst[edytuj | edytuj kod]

Dowódca tureckich wojsk, wielki wezyr Jusuf Pasza, związał działaniami demonstracyjnymi główne siły armii rosyjskiej w rejonie twierdzy Izmaił i skierował swoje główne siły (ok. 100 tysięcy żołnierzy – w większości kawalerii) przeciw walczącemu razem z wojskami rosyjskimi 18-tysięcznemu korpusowi austriackiemu pod dowództwem księcia Kaburskiego, w tym czasie skoncentrowanemu w rej. Fokszany (rum. Focsani). A. Suworow, dowódca korpusu rosyjskiego, który był skoncentrowany w rej. Byrłada, po otrzymaniu wiadomości o ruchach wojsk tureckich, nocą 19 września wysłał 7-tysięczny oddział na pomoc wojskom austriackim. Oddział rosyjski po przemarszu w ciągu 2,5 dnia ok. 100 kilometrów przybył w rejon Fokszany (Focsani) wcześniej niż Turcy. Rozpoznanie doniosło, że Turcy nie oczekują żadnych ataków ze strony przeciwnika i rozbili 4 obozy między rzekami Rymna i Rymnik.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Suworow przejął dowodzenie nad całością sił rosyjsko-austriackich i podjął decyzję o rozpoczęciu natarcia. Wykonał czternastokilometrowy nocny marsz w rejon Majkanesti i wojska rosyjsko-austriackie zaatakowały pierwszy obóz turecki. Odbijając ogniem czworoboków kontrataki kolumn tureckich, rosyjsko-austriackie wojska zdecydowanymi uderzeniami opanowały pozostałe trzy obozy tureckie, po czym wojska tureckie w panice zaczęły odstępować.

Straty wojsk rosyjsko-austriackich wyniosły ok. 700 żołnierzy zabitych i zaginionych. Turcy stracili, według różnych źródeł, 6–20 tysięcy zabitych i rannych, całą artylerię i obozy.

Suworow za zwycięstwo został wyróżniony tytułem hrabiego Rimnika.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bolszaja Sowietskaja Encykłópedia, t. 22, Moskwa 1975.