Bitwa nad rzeką Lech (955)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy bitwy w 955 roku. Zobacz też: inne bitwy nad rzeką Lech.
Bitwa na Lechowym Polu
Ilustracja
Bitwa nad rzeką Lech na ilustracji
Hektora Mülicha (1415-1490), pochodzącej z kroniki Norymbergi z 1457 r. autorstwa Sigmunda Meisterlina (Staatsbibliothek Augsburg)
Czas 1012 sierpnia 955 roku
Miejsce niedaleko Augsburga w Bawarii
Przyczyna łupieżcze wyprawy Węgrów na tereny Europy Zachodniej
Wynik decydujące zwycięstwo Niemców
Strony konfliktu
Państwo wschodniofrankijskie Węgrzy
Dowódcy
Otton I Wielki harka Bulcsú i książę Lél
Siły
ok. 10 tys. ciężkiej jazdy ok. 50 tys. lekkiej jazdy
Straty
ok. 3 tys. ok. 35–40 tys.

Bitwa na Lechowym Polu (niem. Lechfeld) lub nad rzeką Lechbitwa, która miała miejsce w dniach 10–12 sierpnia 955 roku[1] nad rzeką Lech między Augsburgiem a Landsberg am Lech, pomiędzy rycerstwem niemieckim pod wodzą króla niemieckiego Ottona I, posiłkowanym przez Czechów, a wojskami Węgrów. Jedna z najważniejszych bitew w dziejach Europy.

Po usadowieniu się na terenie Kotliny Karpackiej w 895 r., Węgrzy w ciągu pierwszej połowy X wieku regularnie najeżdżali Europę Zachodnią, docierając ze swoimi najazdami łupieżczymi aż do Hiszpanii, południowych Włoch, Normandii i północnych Niemiec. Ze szczególną intensywnością najeżdżali tereny Bawarii. Władcy europejscy przez długi czas byli całkowicie bezradni wobec tych powtarzających się najazdów. Jedynie w 933 r. w bitwie nad Unstrutą udało się Henrykowi I pokonać Węgrów, ale dopiero bitwa nad rzeką Lech zakończyła pięćdziesięcioletni terror węgierski.

W pierwszych dniach lipca 955 roku armia węgierska przekroczyła rzekę Anizę, rozpoczynając kampanię wojenną na terenie Bawarii[2]. Posuwając się w kierunku zachodnim, pod koniec lipca sforsowali rzekę Lech, tym samym rozszerzając zasięg najazdu dodatkowo na Szwabię. Z początkiem sierpnia plądrujące Bawarię i Szwabię zagony węgierskiej jazdy zaczęły gromadzić się pod miastem Augsburg nad rzeką Lech. Po koncentracji wszystkich sił Węgrzy oblegli Augsburg i w dniach 8-9 sierpnia prowadzili nieustanne szturmy na miasto, obroną którego kierował biskup Ulryk[3]. Na wieść o zbliżaniu się Niemców od zachodu szlakiem z Ulm, Węgrzy odstąpili wieczorem 9 sierpnia od oblężenia i skierowali wszystkie siły przeciwko nadchodzącej armii Ottona I.

Do spotkania obu armii doszło wczesnym rankiem 10 sierpnia na południowy zachód od Augsburga, na obszarze pomiędzy rzeką Lech i szerokim na 7 km kompleksem leśnym zwanym Rauher Forst[4]. Bitwę zainicjowały oddziały węgierskie, zaatakowawszy na zachodnich obrzeżach Rauher Forst tylną kolumnę Niemców złożoną z taborów i legionu czeskiego. Początkowo Węgrzy odnieśli zwycięstwo, rozgramiając kolejno Czechów, dwa legiony szwabskie i grabiąc tabory. Ostatecznie starcie zakończył zwycięsko dla Niemców kontratak konnicy frankijskiej dowodzonej przez Konrada Czerwonego. Po powrocie Franków oraz resztek oddziałów czeskich i szwabskich na wschodnią stronę lasu i połączeniu z resztą sił, Otto I rzucił całe wojsko do ataku na zgromadzoną naprzeciwko armię węgierską. W trakcie bitwy walczące wojska przetoczyły się od lasu do rzeki Lech. Bitwa przeciągnęła się do późnego południa i zakończyła zwycięstwem Niemców[5].

Przez dwa następne dni, do 12 sierpnia, niedobitki Węgrów usiłowały opuścić Bawarię, lecz zostały ostatecznie rozgromione w wielu pomniejszych utarczkach. Podczas odwrotu zginęły tysiące Węgrów, wielu zaś potopiło się w rzece. Rycerze niemieccy zabili setki jeńców. Padło też kilkuset rycerzy Ottona. Dowodzący wojskami węgierskimi książę Lél i wojewoda (węg. harka) Bulcsú wpadli w ręce zwycięzców i zostali powieszeni.

Zwycięstwo Ottona spowodowało całkowite ustanie łupieżczych najazdów węgierskich na tereny Europy Zachodniej.

Przypisy[edytuj]

  1. Norman Davies, Europa, Wydawnictwo Znak Kraków 2010, Rozdział V. Medium str. 350.
  2. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 105-106
  3. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 118-123
  4. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 138
  5. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 142-159

Bibliografia[edytuj]

  • Robert F. Barkowski: Lechowe Pole 955. Warszawa: Bellona, 2016. ISBN 978-83-11-14231-2.
  • Wojny średniowiecznego świata. Techniki walki, pod red. Brian Todd Carey, Joshua B. Allfree, John Cairns, przełożył z angielskiego Jan Jackowicz, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2008., s. 77-85, ​ISBN 978-83-11-11158-5
  • Krzysztof Kowaleski, Otton I na Lechowym Polu 10 sierpnia 955 r., z cyklu: „Batalie i wodzowie wszech czasów” nr 11 (29 marca 2008), dodatek „Rzeczpospolitej”.
  • Andrzej Michałek, Słowianie Zachodni. Początki państwowości, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 124-143, ​ISBN 978-83-11-10560-7