Bitwa nad rzeką Lech (955)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy bitwy w 955 roku. Zobacz też: inne bitwy nad rzeką Lech.
Bitwa na Lechowym Polu
Ilustracja
Bitwa nad rzeką Lech na ilustracji
Hektora Mülicha (1415-1490), pochodzącej z kroniki Norymbergi z 1457 r. autorstwa Sigmunda Meisterlina (Staatsbibliothek Augsburg)
Czas 1012 sierpnia 955 roku
Miejsce niedaleko Augsburga w Bawarii
Przyczyna łupieżcze wyprawy Węgrów na tereny Europy Zachodniej
Wynik decydujące zwycięstwo Niemców
Strony konfliktu
Państwo wschodniofrankijskie Węgrzy
Dowódcy
Otton I Wielki harka Bulcsú i książę Lél
Siły
ok. 10 tys. ciężkiej jazdy ok. 50 tys. lekkiej jazdy
Straty
ok. 3 tys. ok. 35–40 tys.

Bitwa na Lechowym Polu (niem. Lechfeld) lub nad rzeką Lechbitwa, która miała miejsce w dniach 10–12 sierpnia 955 roku[1] nad rzeką Lech między Augsburgiem a Landsberg am Lech, pomiędzy rycerstwem niemieckim pod wodzą króla niemieckiego Ottona I, posiłkowanym przez Czechów, a wojskami Węgrów. Jedna z najważniejszych bitew w dziejach Europy.

Po usadowieniu się na terenie Kotliny Karpackiej w 895 r., Węgrzy w ciągu pierwszej połowy X wieku regularnie najeżdżali Europę Zachodnią, docierając ze swoimi najazdami łupieżczymi aż do Hiszpanii, południowych Włoch, Normandii i północnych Niemiec. Ze szczególną intensywnością najeżdżali tereny Bawarii. Władcy europejscy przez długi czas byli całkowicie bezradni wobec tych powtarzających się najazdów. Jedynie w 933 r. w bitwie nad Unstrutą udało się Henrykowi I pokonać Węgrów, ale dopiero bitwa nad rzeką Lech zakończyła pięćdziesięcioletni terror węgierski.

W pierwszych dniach lipca 955 roku armia węgierska przekroczyła rzekę Anizę, rozpoczynając kampanię wojenną na terenie Bawarii[2]. Posuwając się w kierunku zachodnim pod koniec lipca sforsowali rzekę Lech, tym samym rozszerzając najazd dodatkowo na Szwabię. Z początkiem sierpnia plądrujące Bawarię i Szwabię zagony węgierskiej jazdy poczęły gromadzić się pod miastem Augsburg nad rzeką Lech. Po koncentracji wszystkich sił Węgrzy oblegli Augsburg i w dniach 8-9 sierpnia prowadzili nieustanne szturmy na miasto, którego obroną kierował biskup Ulryk[3]. Na wieść o zbliżaniu się Niemców od zachodu szlakiem z Ulm, Węgrzy odstąpili wieczorem 9 sierpnia od oblężenia i skierowali wszystkie siły przeciwko nadchodzącej armii Ottona I.

Do spotkania obu armii doszło wczesnym rankiem 10 sierpnia na południowy-zachód od Augsburga, na obszarze pomiędzy rzeką Lech i szerokim na 7 km kompleksem leśnym zwanym Rauher Forst[4]. Bitwę otworzyły oddziały węgierskie, zaatakowawszy na zachodnich obrzeżach Rauher Forst tylną kolumnę Niemców złożoną z taborów i legionu czeskiego. Początkowo Węgrzy odnieśli zwycięstwo, rozgramiając kolejno Czechów, dwa legiony szwabskie i grabiąc tabory. Ostatecznie starcie zakończył zwycięsko dla Niemców kontratak konnicy frankijskiej dowodzonej przez Konrada Czerwonego. Po powrocie Franków oraz resztek oddziałów czeskich i szwabskich na wschodnią stronę lasu i połączeniu z resztą sił, Otto I rzucił całe wojsko do ataku na zgromadzoną naprzeciwko armię węgierską. W trakcie bitwy walczące wojska przetoczyły się od lasu do rzeki Lech. Bitwa przeciągnęła się do późnego południa i zakończyła zwycięstwem Niemców[5].

Przez dwa następne dni, do 12 sierpnia, niedobitki Węgrów usiłowały opuścić Bawarię, lecz zostały ostatecznie rozgromione w wielu pomniejszych utarczkach. Podczas odwrotu zginęły tysiące Węgrów, wielu zaś potopiło się w rzece. Rycerze niemieccy zabili setki jeńców. Padło też kilkuset rycerzy Ottona. Dowodzący wojskami węgierskimi książę Lél i wojewoda (węg. harka) Bulcsú wpadli w ręce zwycięzców i zostali powieszeni.

Zwycięstwo Ottona spowodowało całkowite ustanie łupieżczych najazdów węgierskich na tereny Europy Zachodniej.

Przypisy

  1. Norman Davies, Europa, Wydawnictwo Znak Kraków 2010, Rozdział V. Medium str. 350.
  2. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 105-106
  3. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 118-123
  4. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 138
  5. R. F. Barkowski, Lechowe Pole 955, str. 142-159

Bibliografia[edytuj]

  • Robert F. Barkowski: Lechowe Pole 955. Warszawa: Bellona, 2016. ISBN 978-83-11-14231-2.
  • Wojny średniowiecznego świata. Techniki walki, pod red. Brian Todd Carey, Joshua B. Allfree, John Cairns, przełożył z angielskiego Jan Jackowicz, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2008., s. 77-85, ​ISBN 978-83-11-11158-5
  • Krzysztof Kowaleski, Otton I na Lechowym Polu 10 sierpnia 955 r., z cyklu: „Batalie i wodzowie wszech czasów” nr 11 (29 marca 2008), dodatek „Rzeczpospolitej”.
  • Andrzej Michałek, Słowianie Zachodni. Początki państwowości, Dom Wydawniczy Bellona, Warszawa 2006, s. 124-143, ​ISBN 978-83-11-10560-7