Bitwa o Cassingę

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa o Cassingę
Południowoafrykańska wojna graniczna
Ilustracja
Wielokalibrowy karabin maszynowy ZPU-4
Czas 4 maja 1978
Miejsce Cassinga, Prowincja Huíla
Terytorium Angola
Wynik zwycięstwo Afrykanerów
Strony konfliktu
Flag of South West Africa People's Organisation.svg SWAPO
 Kuba
Związek Południowej Afryki Afrykanerzy
Dowódcy
Flag of South West Africa People's Organisation.svg Dimo Hamaambo Związek Południowej Afryki płk. Breytenbach
Siły
2 500 Namibijczyków
400 Kubańczyków
350 żołnierzy
Straty
223 Kubańczyków
ok. 1 000 bojowników SWAPO
15 żołnierzy
Wojna w Angoli

Angola (1961)Kabinda (1975)Norton de Matros (1975)Quifangondo (1975)Cassinga (1978)Savate (1980)Lombo (1987)Cuito Cuanavale (1988)Calueque (1988)

Bitwa o Cassingę – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1978 w trakcie interwencji wojsk południowoafrykańskich w Angoli, podczas trwającej tam od 1975 roku wojny granicznej. Bitwa, w której po stronie partyzantów SWAPO stanęli żołnierze garnizonu kubańskiego, zakończyła się zwycięstwem wojsk RPA.

Przebieg bitwy[edytuj]

Dnia 4 maja 1978 r. miała miejsce operacja wojskowa żołnierzy południowoafrykańskich na obóz w Cassindze. Wczesnym rankiem, samolotami transportowymi oraz śmigłowcami Puma, przerzucono spadochroniarzy w wyznaczone cele. Ochronę maszyn transportowych prowadziły myśliwce Mirage III. Przeciwnik dysponował w Cassindze siłami 2500 partyzantów SWAPO (głównie z Namibii) oraz batalionem kubańskim liczącym 400 ludzi wyposażonych w pięć czołgów T-34, 17 transporterów BTR-152, 7 ciężarówek, 4 armaty przeciwlotnicze i 2 wielokalibrowe karabiny maszynowe ZPU-4.

Ok. godziny 8, bombowce Canberry zrzuciły 1200 bomb odłamkowych, powodując masakrę w obozie. Setki osób zginęły, wiele było rannych. Po ostrzale samoloty transportowe zrzuciły spadochroniarzy w rejonie rzeki Cubango przepływającej przez Cassingę. Krótko później plutony strzelców spadochronowych zaatakowały obozowisko namiotowe sił SWAPO, zabijając w akcji 54 obrońców i odcinając drogę odwrotu pozostałym bojownikom. Po otrząśnięciu się z zaskoczenia, partyzanci podciągnęli w rejon walk działa bezodrzutowe B-10 oraz wielokalibrowe poczwórnie sprzężone karabiny maszynowe ZPU-4, których ostrzał powstrzymał na krótko atak spadochroniarzy. Około godziny 12 przy stracie 2 ludzi, Afrykanerzy zajęli większość punktów ogniowych przeciwnika, eliminując 100 bojowników.

Na wieść o zaciętych walkach, z pomocą obrońcom Cassingi wyruszył kubański pododdział z Techamutete. W jej skład weszło 5 czołgów T-34, 15 transporterów opancerzonych BRT-152 oraz kilka mniejszych pojazdów. Kolumna ta została wkrótce zaatakowana przez bombowiec Buccaner, który zniszczył 3 transportery. Pozostałe pojazdy stały się celem ataku 22 żołnierzy z plutonu przeciwpancernego, uzbrojonych w granatniki RPG-7. Grupa ta zniszczyła jeden czołg i 4 transportery opancerzone. Ok. godziny 14 Kubańczycy podjęli kolejną nieudaną próbę przedarcia się do Cassingi. Lotnictwo południowoafrykańskie zniszczyło 10 transporterów i ciężarówek, dwa czołgi i kilka innych pojazdów. W rezultacie kubański batalion z Techamutete został całkowicie rozbity, tracąc wszystkie pojazdy i ok. 160 zabitych. Łączne straty Afrykanerów wyniosły 3 zabitych, 11 rannych i 1 zaginionego. Kubańczycy utracili 160 zabitych i 63 rannych, straty SWAPO wyniosły 30 procent sił wojskowych.

Równocześnie z toczonymi walkami o Cassingę, Afrykanerzy przeprowadzili atak na obóz w Chetequera, gdzie zniszczono składy amunicji i magazyny. Obóz zdobyto ok. godziny 15:30 przy stracie 2 zabitych i 10 rannych. Straty bojowników SWAPO wyniosły 248 zabitych i 200 jeńców.

Bibliografia[edytuj]

  • Krzysztof Kubiak: Wojna graniczna w Angoli 1975–1989, wyd. Inforteditions, Zabrze 2010.