Bitwa o Fort Oswego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa o Fort Oswego
wojna z Francuzami i Indianami
OswegoFort1727.jpg
Rycina przedstawiająca fort
Czas 10 sierpnia-14 sierpnia 1756
Miejsce Fort Oswego w pobliżu dzisiejszego Oswego
Terytorium Prowincja Nowy Jork
Wynik decydujące zwycięstwo francuskie
Strony konfliktu
 Wielka Brytania  Francja
Dowódcy
James Mercer †
John Littlehales †
Louis-Joseph de Montcalm
Siły
2 000 ludzi 3 000 ludzi
Straty
80 zabitych
1 700 wziętych do niewoli
121 dział
30 zabitych i rannych
Wojna o kolonie amerykańskie

Jumonville Glen - Great Meadows - Fort Beauséjour - Monongahela - Lake George - Fort Oswego - Sabbath Day Point - Fort William Henry - Louisbourg - Fort Carillon - Fort Duquesne - Fort Ligonier - Fort Niagara - La Belle Famille - Równina Abrahama - Sainte-Foy - Tysiąc Wysp

Bitwa o Fort Oswego – starcie zbrojne, które było jednym z serii początkowych francuskich sukcesów na północnoamerykańskim teatrze wojny siedmioletniej (zwanej tam wojną z Francuzami i Indianami). Sukcesy te udowodniły, iż nadzieje na militarną słabość Nowej Francji zawiodły.

W ciągu tygodnia poczynając od 10 sierpnia 1756 roku, francuskie wojska regularne i milicja kanadyjska pod dowództwem generała Montcalma zdobyły i zajęły brytyjskie umocnienia Fort Oswego, niedaleko współczesnego miasta Syracuse w stanie Nowy Jork, co efektywnie przerwało amerykańską żeglugę na pobliskim jeziorze Ontario i odsunęło zagrożenie dla sąsiedniego francuskiego Fortu Frontenac.

Bitwa zademonstrowała, iż tradycyjne europejskie pojęcie logistyki i taktyki oblężenia, kiedy zastosowało się je odpowiednio do warunków i okoliczności, mogło być z powodzeniem użyte na północnoamerykańskim teatrze wojny.